Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/5788 K.2020/6143

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, vekil edenlerinin maliki olduğu 1125 ada 1,2,3,4,14 ve 15 nolu parsel sayılı taşınmazları davalının haksız işgal ettiğini ileri sürerek 2011-2015 yılları için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 1.796,76 TL'nin 31.12.2011, 1.922,52 TL'nin 31.12.2012, 2.076,24 TL'nin 31.12.2013, 2.221,56 TL'nin 31.12.2014 ve 434,32 TL'nin 10.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a.İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Dosya kapsamında yapılan incelemede taraflar arasında evvelce Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/903 Esas sayılı dosyasında 2008-2011 yılları ecrimisil bedeline ilişkin yargılama yapıldığı, bu davanın kesinleştiği; kesinleşen dosyada 2011 yılına ilişkin kira bedelinin 148,60 TL olarak belirlendiği görülmüştür. Bilirkişilerce yapılması gereken son dönem kira bedeline ÜFE uygulanmak sureti ile eldeki davada istenen döneme ilişkin kira bedellerinin dönemler halinde belirlenmesi iken, hesaplamanın bu kurala uygun olarak yapılmaması doğru değildir.

b. Yukarıda sözü edilen Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/903 Esas 2015/839 Karar sayılı kesinleşen ilamında, 2011 yılı için 14.12.2011 tarihine kadarki dönemi kapsar şekilde ecrimisile hükmedildiği, eldeki dosyada da 2011 yılı için 01.01.2011 tarihinden itibaren ecrimisil alacağı hesaplandığı, söz konusu hesaplamanın birbiriyle çakışan dönemler için mükerrer alacağa hükmedilmesine sebep olduğu anlaşılmakta olup, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.