Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/5941 K.2020/6330

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş olup, hükmün davalı ... Dekarasyon İnş.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalılardan ...’in 7920 nolu parselin maliki olduğunu ve taşınmazını diğer davalı ...'ya kiraladığını ve diğer davalı ... Dekarasyon İnş. Ltd. Şti'nin de hali hazırda kiracı olduğunu ancak kendi taşınmazları olan 7945 nolu parselin de davalılar tarafından oto park olarak kullanılmak sureti ile davalılarca işgal edildiğini belirterek, dava konusu yere el atmanın önlenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 20.000 TL ecrimisil bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., dava konusu arsa vasfındaki taşınmazlardan 7920 sayılı parsel maliki olduğunu, davacıya ait bitişik 7945 sayılı parselde müvekkilinin herhangi bir müdahalesinin olmadığını, kendi parseli ile birlikte bu parseli başkasına kiraya vermesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ... ile diğer davalı ... Dekarasyon İnş. Ltd. Şti arasında akdedilen bir kira sözleşmesinin olduğu, kira sözleşmelerinden doğan her türlü anlaşmazlık, müddeabihin miktar ve değerine bakılmaksızın Sulh Mahkemesinde çözümlenir." gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... Dekarasyon İnş.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; mülkiyete dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

Bilindiği üzere, görev, kamu düzeniyle ilgili olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re’sen gözetilmesi gereken bir usul kuralıdır.

Somut olayda, davalıların çekişme konusu taşınmazda davacıya ait taşınmazı işgal ederek kullandıkları iddiasına dayalı olarak açıldığına, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunulduğuna göre anılan isteğin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu

hükümlerinden kaynaklandığı ve uyuşmazlığın çözümünün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesinin görevinde bulunduğu kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, Mahkemece işin esasının incelenmesi, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Kabule göre de; davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmeden ve ön inceleme duruşması yapılmadan dosya üzerinden karar verildiği anlaşılmış olup 6100 sayılı HMK'nin 114. maddesi uyarınca dava şartlarından olan görev konusunda aynı Kanun'un 138. maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilebilir ise de bunun için dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilerek savunma hakkı tanınması gerekir. Dava dilekçesi tebliğ edilmeden dosya üzerinden tensiben görevsizlik kararı verilmesi HMK'nin 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına da aykırılık oluşturmuştur. Ayrıca davalının kiracı olmasının kabulü halinde dahi usul hukümlerine aykırı olarak görevsizlik kararı verilemez.