Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/6469 K.2020/7652

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacının paydaşı bulunduğu dava konusu 348 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalının 2009 yılında bölge regulatör istasyonu inşa ettiğini, böylece ortak mülkiyete müdahale ettiğini, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla dava değerinin 10000 TL olduğunu, davalının müdahalesinin men’i, yapının kaldırılarak taşınmazın eski hale getirilmesini, ecrimisil bedelinin tespiti ile elatma tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 04.05.2011 havale tarihli dilekçesinde. 28.08.2008- 31.12.2008 arası için 35 TL, 01.01.2009 -31.12.2009 arası için 50 TL, 01.01.2010 -21.10.2010 arası için 65 TL ecrimisil için toplam 150 TL, taşınmaz değeri için 1350 TL, yapı değeri için 8500 TL değer belirlenerek harca esas değerin oluşturulduğunu, fazlaya ilişkin hakların ise saklı tutulduğunu açıklamıştır.

Davacı vekili 03.03.2015 tarihli dilekçesinde ise dava dilkeçesinde talep ettiği toplam 150 TL ecrimisil miktarını bilirkişi raporunda 28.08.2008 tarihinden dava açıldıktan sonra tesisin söküldüğü 18.08.2014 tarihine kadar geçen süre için hesaplanan toplam 927 TL olarak ıslah ettiğini bu miktara 28.08.2008 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesini talep etmiş, el atma yönünden ise davalı dava açıldıktan sonra yapıyı kaldırdığından davanın konusuz kaldığını beyan etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 28.08.2008-31.12.2008 dönemi için 35,00 TL, 01.01.2009-31.12.2009 dönemi için 50,00 TL, 01.01.2010-03.04.2010 dönemi için 33,69 TL ecrimisilin ilişkin olduğu dönemlerin sonundan itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin zamanaşımı nedeniyle reddine, elatma yargılama sırasında ortadan kalktığından ve taşınmaz eski hale getirildiğinden konusuz kalan el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından süresinde ecrimisilin reddedilen kısmı ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemenin vermiş olduğu hükmün 1. paragrafında “28.08.2008-31.12.2008 dönemi için 35,00 TL, 01.01.2009-31.12.2009 dönemi için 50,00 TL, 01/01/2010-03/04/2010 dönemi için 33,69 TL ecrimisilin ilişkin olduğu dönemlerin sonundan itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin zamanaşımı nedeniyle reddine”, 7. paragrafında ise “davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 777,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” karar verilmiş olup davacı vekilince reddedilen ve hükme esas alınan 17.11.2015 tarihli inşaat bilirkişi raporunda belirtilen 658,21 TL ecrimisil ve davalı lehine verilen 777 TL vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazında bulunulduğu 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK’nin 361-362. maddeleri (1086 sayılı HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile

değişik 427. maddesi) uyarınca karar tarihi olan 2016 yılı temyiz kesinlik sınırının 2190 TL olduğu ve talebin temyiz sınırının altında olduğu tespit edilmekle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.