Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/6624 K.2020/2204

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda asıl davada el atmanın önlenmesi yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden kısmen kabulüne, kısmen reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... İnş. Taah. İth. İhr. Ltd. Şti. Vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, duruşma isteğinin miktar itibariyle reddine karar verilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmazın vekil edenine ait olduğunu, davalıların yaptıkları inşaat sırasında hafriyat dökerek taşınmaza müdahale ettiklerini belirterek, elatmanın önlenmesi ile tel örgülerin kaldırılmasını, 80.000,00 TL ecrimisil, 255,76 TL noter masrafı ile 556,65 TL tespit masrafının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen dava dilekçesinde de 24.06.2009-30.04.2010 tarihleri arasındaki dönem için 10.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Taahhüt İth. İhr. Ltd. Şti. vekili, asıl ve birleşen davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Turizm Petrol Nak. İnş. Taah. San. Ve Tic. A.Ş., cevap dilekçesi sunmamış, davayı takip etmemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, elatmanın önlenmesi istemi yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 13.300,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline, birleşen davanın kabulüyle 10.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... İnşaat Taahhüt İth. İhr. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemenin 13.09.2012 tarihli ilk kararında, asıl davanın kabulüne, elatmanın önlenmesi istemi yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 13.300,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline, birleşen davanın kabulüyle 10.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz itirazı üzerine yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 25.03.2014 tarihli bozma ilamıyla, “davalının haksız kullanımının var olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi,

bu konuda toplanan ve toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verildiği” gerekçesiyle hüküm bozulmuş, Mahkemece, 04.11.2014 tarihli 1. oturumda bozma ilamına uyulmuş, yargılama neticesinde temyize konu karar verilmiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki 15.05.2008 tarihinde hafriyatın kaldırılacağına dair sözleşme gereğince bu tarihten sonraki dönem için ecrimisil hesaplanmış ise de, bozma ilamı ile tüm dosya kapsamı ve toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde verilen hüküm yerinde değildir. Öncelikle, elatma, haksız bir eylem olup varlığının ve haksız eylemi kimin yaptığının ispatı iddia eden kişiye aittir ve her türlü delille ispatlanabilir.

Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/552 Değişik İş sayılı delil tespiti dosyasında 01.06.2009 tarihinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda “temel kazısından ve diğer yıkıntılarından çıkan toprak, moloz ve inşaat artıklarının serpilmiş olduğunun”, Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/567 Değişik İş sayılı delil tespiti dosyasında 08.06.2009 tarihinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda da “arsa üzerinde iharnamede yer inşaat artığı olmadığının” belirtildiği.

Mahkemece 30.04.2010 tarihinde yapılan keşifte davalı vekilinin “taşınmazda bulunan hafriyatın kendilerinin taşınmazdaki hafriyatı kaldırıp, düzleştirdikten sonra yol çalışması nedeniyle Timko tarafından atıldığını” davacı vekilinin ise “yol çalışması sırasında yapılan hafriyatın talep konusu olmadığını, tüm zemine yayılan üst katman olduğunu” beyan ettikleri, alınan raporda “halihazırda taşınmaz üzerinde inşaat artıklarının, moloz atıklarının bulunduğunun, ön ve yan kısımda yeni açılan yol nedeniyle hafriyat atıklarının olduğunun” tespit edildiği,

bozma sonrası dinlenen davacı tanığının “Nisan 2008'den sonra taşınmaza gitmediğini”, davalı tanıklarının da “taşınmazdaki hafriyatın Nisan, Mayıs 2008'de temizlendiğini” ifade ettikleri anlaşılmaktadır.

O halde, bozma ilamı gereği yapılan araştırmaya göre, 15.05.2008 tarihinden sonraki dönemde taşınmazda bulunan hafriyatın davalılar tarafından yapıldığı davacı tarafından şüpheye yer vermeyecek şekilde mevcut delillerle ispatlanamadığından davaların reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.