Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/6630 K.2020/7923

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu 8958 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından ev ve bahçe olarak kullanıldığını belirterek ecrimisil talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesinde, 1989 tarihinden beri aynı yerde oturduklarını, satış vaadi sözleşmesi ile bu yeri satın aldıklarını, işgalci olmadıklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, 16.076 TL’nin davalılardan ecrimisil dönemleri 01.01.2009-30.04.2014 itibari ile kademeli olarak tahsili ile davacıya ödenmesine dair verilen karar, davacı vekili tarafından faize yönelik ve davalılar tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin faize yönelen temyiz itirazlarına gelince; somut olayda, dava dilekçesinde ecrimisil talebiyle birlikte dönem sonlarından itibaren yasal faize hükmedilmesi talep edilmiştir. Mahkemece 16.076 TL ecrimisilin 01.01.2009-30.04.2014 itibari ile kademeli olarak davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş ise de, mahkemece faiz yönünden verilen karar infaza elverişli değildir. Hüküm fıkrasında açıkça miktarlar ve faiz başlangıç tarihleri gösterilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.