Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7132 K.2020/7523

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil istemi yönünden ise reddine karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemece, davanın elatmanın önlenmesi istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm, reddedilen ecrimisil sebebiyle hükmedilen vekalet ücretine yönelik olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekâlet ücretine de mahkûm edilir. (HMK mad. 323 1/ğ).

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca; konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında olmamak kaydıyla nispi olarak belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Somut uyuşmazlıkta; dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talepli olarak açılmış olup, dava dilekçesinde açıkça haksız işgal sebebiyle talep edilen ecrimisil miktarı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL olarak gösterilmiş ve buna göre harç da yatırılmıştır. Mahkemece davacının ecrimisil talebi reddedildiğine, davalılar da yargılamada vekille temsil edildiğine göre bu miktar üzerinden Tarifenin 13. maddesi dikkate alınarak nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, talep edilen ecrimisil miktarında hata yapılarak, 500 TL ecrimisil isteğinde bulunulduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde davalılar lehine eksik vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.