Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7182 K.2020/2462

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalının 960 ada 5 parselde yer alan ve rızai taksim sözleşmesi ile müvekkillerine isabet eden 1 no.lu daireyi davalının herhangi bir hakka dayanmadan kullandığını belirterek davalının elatmasının önlenmesine ve 24.000,00 TL ecrimilisin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1 numaralı daireye davalının müdahalesinin men’ine, 10.596,00 TL ecrimisilin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza yönelik elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın kabulü ile 1 numaralı daireye davalının müdahalesini menine, 24.000,00 TL ecrimisilin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise yukarıda yazıldığı şekilde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

TC. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK'nin 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.