KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2018/7390 E., 2020/8327 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil, Eski Hale Getirme Tazminatı, Yoksun Kalınan Gelire İlişkin Tazminat
Karar Metni
662 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ile davalı TRT Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, davalı TRT’nin 1992 yılında taşınmazına müdahalede bulunduğunu ve halen müdahalesini devam ettirdiğini belirterek, davalının müdahalesinin önlenmesini, hem çay bahçesi ile ilgili hem de TRT’nin ...’ya yaptığı kiralama ile elde ettiği bedele yönelik ecrimisil, taşınmazın eski haline getirme bedeli ve taşınmazın tekrar çay verecek hale gelinceye kadarki kazanç kaybının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı tarafların vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı ...'ya yönelik açılan davanın reddine; davalı TRT'ye yönelik açılan müdahalenin meni davasının kabulü ile, davalı TRT'nin davacı adına tapuda kayıtlı olan 267 ada 14 parsel sayılı taşınmaza fen bilirkişileri ... ve ...'ın 13.10.2015 havale tarihli rapor ve ekindeki krokisinde belirtildiği şekilde vaki müdahalesinin önlenmesine, davacının davalı TRT'ye yönelik açtığı ecrimisil ve eski hale getirme bedeline yönelik davanın kısmen kabulü ile, 1.213,01 TL ecrimisil ile 7.502,38TL eski hale getirme bedeli toplamı 8.733,39 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili ve davalı TRT vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil, eski hale getirme tazminatı, yoksun kalınan gelire ilişkin tazminat istemine ilişkindir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 20.12.2008 tarihinde tesisi kadastrosu ile davacı adına tescil edilen 267 ada 14 parsel sayılı taşınmaza davalı TRT’nin 1992 yılında verici yerleştirdiği, 2004 yılında vericiye ait alt yapı sisteminin kullandırılmasına ilişkin ... ile kira sözleşmesi yaptığı, bu sözleşme uyarınca ...’nın da baz istasyonu kurduğu, taşınmazın beyanlar hanesinde “A ile gösterilen vericinin TRT Genel Müdürlüğüne, B ile gösterilen GSM Baz İstasyonunun ... İletişim Hizmetleri A.Ş ye ait olduğu” na ilişkin muhdesat şerhi bulunduğu anlaşılmıştır.
1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı TRT vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.
2.Davacı vekilinin yargılama gideri ve harca yönelik temyiz itirazlarına gelince; müdahaleye konu yerin değeri de eklenerek belirlenen dava değeri üzerinden kabul ve ret oranına göre harç ve yargılama giderinin tespiti gerekirken, men-i müdahale dava değeri eklenmeksizin harç ve yargılama gideri belirlenmesi doğru değildir. Ayrıca kabul edilen dava değeri üzerinden davalıdan alınması gereken harcın, yargılama giderine dahil edilerek kabul ret oranına göre paylaştırılması da doğru olmamıştır.
Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/7390, K. 2020/8327, 16 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama