Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7399 K.2020/8326

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edenine ait 39 ada 93 parselin davalı tarafından su satış yeri olarak kullanıldığını belirterek, davalının elatmasının önlenmesine ve 01.04.2007-31.07.2010 tarihleri arası için 7.660 TL ecrimisilin kademeli faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı 2008 yılı Ocak ayında hanın çaycısından kiraladığını 1 sene boyunca kirayı ona ödediğini, 2. sene taşınmazın vakfa ait olduğunu öğrenip vakfa başvurduğunu ve 2010 yılı Şubat ayında taşınmazı boşalttığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 16.01.2008-23.02.2010 dönemi için toplam 4.593,24 TL ecrimisil bedelinin dönem sonu tahakkuk tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut olayda; Mahkemece, hangi dönem için, ne kadar alacağa, hangi tarihten itibaren faiz uygulanacağı belirtilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “..toplam 4.593,24 TL ecrimisil bedelinin dönem sonu tahakkuk tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte.. ” tahsiline karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.