Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7562 K.2020/8088

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalı ...’un İstanbul ili, Avcılar ilçesi, 7219 parselde bulunan 3. kat 10 nolu daireyi 22.11.2012 tarihinde davacı ...'a devrettiğini, taraflar arasında yapılan anlaşma çerçevesinde davalının taşınmazda 30.08.2013 tarihine kadar oturup, bu tarihten sonra taşınmazı boş olarak teslim etmesi gerekirken 30.08.2013 tarihinden bugüne kadar taşınmazı boşaltmadığını belirterek, bağımsız bölümün haksız işgal nedeniyle tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin dava konusu taşınmazdaki payını (15/48) Toksun İnşaat Şirketinin taahhüdüne istinaden aralarındaki protokole göre teminat amaçlı olarak davacıya devrettiğini, davacıya yapılan devrin satış olmayıp, teminat amacıyla yapılmış bir devir işlemi olduğunu, tapu kayıtlarına göre tek bağımsız bölüm olarak görülen çatı piyesli konutun fiilen ikiye bölünmüş olduğunu, alt tarafta kalan kısım dava dışı paydaş, üst kısmında kalan ve 1 odadan ibret kısmın ise müvekkili tarafından kullanıldığını, aynı zamanda müvekkilinin dava konusu bağımsız bölümün karşısında bulunan çatı piyesli 9 nolu dairenin de 15/48 paylı maliki olduğunu,

payına karşılık bu bölümün de üst kısmını kullandığını, bu nedenle 9 ve 10 nolu bağımsız bölümlerin üst kısımlarını birleştirerek tek daire haline getirdiğini, dava konusu taşınmaz davalının pay iktisabından önce fiilen bölünmüş olduğundan, alt kısmının tahliyesinin istenemeyeceğini belirterek haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava konusu bağımsız bölümün 5/16 hisseyle maliki olduğu, paylı mülkiyette maliklerden her birinin elatmanın önlenmesi davası açma hakkı bulunduğu, dava konusu yerde davalının oturmakta olduğu, bu hususun davalı tarafça kabul edildiği ve davalının taşınmazı işgalinde haklı bir sebep bulunmadığı belirtilerek, davalının 7219 parsel 10 nolu bağımsız bölüme müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Elatmanın önlenmesine yönelik davalarda; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120/1. (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 413.) ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, el atılan yerin değerinden ibaret olacağı kuşkusuzdur (4.3.1953 tarihli ve 10/2 sayılı İBK).

Somut olayda, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre el atılan yerin değerinin 60.000 TL olduğu anlaşılmakla, harcın bu miktar üzerinden hesaplanması gerekirken taşınmazın tamamının değeri olan 160.000 TL üzerinden belirlenmesi ve bu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. (HUMK mad. 438/7, HMK mad. 370/2).