Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7799 K.2021/842

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2017 tarihli ve 2015/184 Esas, 2017/67 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edenin paydaşı olduğu 545 ada 8 parselde, vekil edeni ve dava dışı ... ... tarafından altı betonarme üstü prefabrik yapı yapıldığını, ...’in payını dava dışı ...’ya sattığını ve müvekkilinin ...’ya karşı önalım davası açtığını, dava sonucunda kabul kararı verildiğini ve ...’in payının da müvekkili adına tescil edildiğini, davalı tarafından bahsi geçen yapının haksız olarak kullanıldığını belirterek, davalının taşınmaza elatmasının önlenmesine, tapu iptali ve tescil davasının kesinleştiği 19.01.2015 tarihinden itibaren 5.000 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusunu kabulü ile kararın kaldırılmasına ve elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil davasının kısmen kabulüne karar vermiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

2.Davacı dava konusu taşınmazda 2053/18768 oranda paylı maliktir. O halde davacının taşınmazdaki payı üzerinden ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, hesaplanan ecrimisilin tamamına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HMK’nin 370. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.