Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7815 K.2021/102

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazların davalılar ve dava dışı kişiler ile birlikte müvekkillerine muris ...'den intikal ettiğini, davalıların, murisin ölüm tarihi olan 21.10.1995 tarihinden beri taşınmazları kullandıklarını ve müvekkillerinin kullanımına engel olduklarını ileri sürerek, 21.10.1995 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için her bir müvekkil için ayrı ayrı 1.040 TL ecrimisilin dönem sonu itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 18.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile her bir müvekkil için talebini ayrı ayrı 34.179,13 TL olarak güncellemiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece hükmedilen ecrimisilin her bir davacı için ayrı ayrı alınması gerektiğinin belirtilmemiş olması ve faiz başlangıç tarihlerinin de maddi hataya dayalı olarak tüm dönemler için 30.09.2011 olarak belirtilmiş olması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.