Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/7925 K.2019/11001

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ... İli, Terme İlçesi ... Köyü 104, 260, 265, 266, 173 ve 974 nolu parsellerin kendilerine babalarından miras yolu ile intikal ettiğini, müşterek murislerinden kendilerine miras yolu ile intikal eden dava konusu parsellerde davalıların hissesi oranında müdahalesinin menine, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla geriye dönük 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ait üç yıllık ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davacının hissesine müdahale etmediklerini, davacı hissesine düşen yerin iki yıldır boş durduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 265 parsel, 104 parsel, 260 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davalıların müdahalesinin menine, 266, 974, 273 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin elatmanın önlenmesi talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu taşınmazların tamamı için toplam 4.281,24 TL ecrimisil bedelinin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı asiller tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza yönelik elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 104 parsel, 260 parsel, 974 parsel sayılı taşınmazların davacı ile davalılar arasında paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, 265 parsel, 266 parsel ve 273 parsel sayılı taşınmazlarda tarafların dava dışı üçüncü kişi ile birlikte paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde toplam altı parça taşınmaza vaki elatmanın önlenmesini talep etmiş, yargılama aşamasında ibraz edilen ve imzası inkar edilmeyen 11.12.2014 tarihli, “... ve ... Arasında Yapılan Anlaşma ve Biattır ” başlıklı belgeden; davacı ...’ün babadan kalan yerlerin toplamını davalılardan ...’e anlaşma usulüyle satışına karar verildiği, taşınmazların 23.000,00 TL peşin olmak üzere toplam 43.000,00 TL'ye satıldığı anlaşılmaktadır. TMK'nin 676., 677/1 maddesi hükümlerine göre; terekenin tamamı veya bir kısmı üzerinde miras payının devri konusunda mirasçılar arasında yapılan sözleşmelerin geçerliliği yazılı şekle bağlıdır. Mirasçılar arasındaki devirler için söz konusu olan bu yazılı şeklin adi yazılı olarak yapılması yeterlidir.

Dosyaya kazandırılan son tapu kayıtlarına göre, davacının dava konusu 266 (yeni 108 ada 15 parsel), 273 (yeni 108 ada 10 parsel ) ve 974 (yeni 108 ada 19 parsel) parsel sayılı taşınmazlardaki payını davalılara devretmiş olduğu mahkemece anılan taşınmazlar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

11.12.2014 tarihli, “... ve ... Arasında Yapılan Anlaşma ve Biattır ” başlıklı belgede , tarafların ortak murisinden kalan taşınmazların tamamının satıldığı belirtilmiş ise de davalıların 18.06.2015 tarihli celsede “ Davacı bize babamızdan miras kalan 3 tane payını devretmiştir,ancak bu yerlere ilişkin ecrimisil talep etmektedir.” beyanları ve yine davalıların temyiz dilekçesinde 265,104 ve 260 parsel sayılı taşınmazların babalarından kalan yerler olduğunu belirtmeleri karşısında anılan belge ile miras payı devredilen taşınmazların hangi taşınmazlar olduğu hususu açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Öte yandan, mahallinde yapılan keşifte, 273 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının boş olduğu belirtilmiş, 02.02.2015 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda 273 parselin 2013 ve 2014 yıllarında ekilmediği tespit edilmiştir.Bu durumda dava tarihi itibariyle boş olduğu belirlenen 273 parsel yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken elatmanın önlenmesi talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava konusu 266 ve 974 parsel sayılı taşınmazlardaki davacı payları yargılama aşmasında davalılara devredilmiştir. Dava tarihinden önce davalıların kullanımında olduğu belirlendiğine göre 266 ve 974 parseller yönünden davacı payı dikkate alınarak ecrimisil bedeline karar verilmesi gerekirken, tüm taşınmazlar yönünden ecrimisile karar verilmesi doğru görülmemiştir.