Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/8164 K.2019/3857

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, paydaşı olduğu 1418 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payı için davalı idareye sağlık ocağı yapması amacıyla izin verdiğini, davalı kurumun sağlık ocağı binasını yapmasına rağmen atama yapılmaması nedeniyle binanın atıl durumda olduğunu ve başıboş kimseler tarafından kullanıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ile yapının yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın davacı tarafından hibe edildiğini, hibe amacına uygun olarak sağlık binası inşa edildiğini ancak kamu hizmetlerindeki değişkenlik nedeniyle yapının sağlık evi dışında farklı amaçlarla da kamu hizmetinde kullanıldığını belirterek bağışlama amacı dışına çıkılmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu edilen taşınmaza bağışlama amacına uygun sağlık evi yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davalı kurum vekili ve davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı kurum vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, ev ve bahçe nitelikli 1418 parsel sayılı taşınmazın 1/2 pay ile dava dışı Yusuf, 1/2 pay ile de davacı adına kayıtlı olduğu, davacının 02.02.1987 tarihli dilekçesinden taşınmaza sağlık evi yapılması şartı ile payını kuruma temlik edeceğine dair yazılı beyanda bulunduğu, bu beyana göre davalı kurumun ödenek temin ederek sağlık evini inşa ettiği, davalı kurumun kayıttan veya mülkiyetten kaynaklı bir hakkının bulunmadığı, tanık beyanları ile dosya kapsamındaki belgelerden yapının bir dönem lojman olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesi uyarınca şey üzerinde mülkiyet hakkı sahibi, hukuk düzeninin sınırları içerisinde kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkilerine sahip olup malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü elatmanın önlenmesi davası açılabilir.

Öte yandan; Türk Medeni Kanunu'nun 994. maddesi gereğince başkasına ait taşınmazı iyiniyetli olarak elinde bulunduran kimsenin taşınmaza yapmış olduğu faydalı ve zaruri masrafları isteme hakkı bulunmaktadır. Anılan bu giderler kendisine ödenmedikçe taşınmazı kullanmaya devam etmesi ve bundan kaynaklanan hapis hakkından yararlanması mümkündür.

Ne var ki, taşınmazı elinde bulunduran kişinin hapis hakkını kullanabilmesi için yasa maddesinde açıkça belirtildiği üzere iyiniyetli zilyet durumunda olması zorunludur.

Somut olaya gelince; davalı kurumun davacının bağışlama vaadini içeren dilekçesi uyarınca taşınmazdaki davacı payının kendi adına tescil edileceği inancı ile hareket ettiği ve bu suretle iyiniyetli olduğu da açıktır.

Hal böyle olunca; mahallinde keşif yapılarak davalı kurumun sağlık evi inşasında taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı giderlerin tespit edilmesi, tespit edilen miktar uyarınca davalı lehine hapis hakkı tanınarak elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.