Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/8374 K.2019/5266

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacının harici satış sözleşmeleri ile satın aldığı dava konusu 304 ada 37 parselin toplam 691,88 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile davacı adına cebren tesciline, aksi halde sözleşmelerde kararlaştırılan toplam satış bedeli olan 9000 ABD doları ile 26.12.1995 tarihli sözleşmede belirtilen 1000 ABD doları cezai şart olmak üzere toplam 10000 ABD dolarının veya Türk parası karşılığı olan 13600 TL nin 12.04.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili son celsede,10000 ABD dolarının ödeme tarihindeki kur üzerinden Türk lirası karşılığının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ilk kararda tapu iptal ve tescil davasının reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 08.11.2010 tarihli ve 2010/2675 Esas, 2010/5356 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin tapu iptal ve tescil yönünden vermiş olduğu ret kararının onanmasına alacağa ilişkin talep yönünden ise taraf delilleri toplanarak satış parasının ödendiğinin ispatlanması halinde denkleştirici ... ilkesi doğrultusunda değer belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine mahkemece davacının davasının kabulüne 10000 ABD dolarının ödeme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirası karşılığının davalı taraftan tahsiline karar vermiştir. Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptal tescil olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

1. Davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının dosya muhtevası, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde görülmemiştir.

2. Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davacı ve davalı arasında yapılan 27.10.1995 ve 26.12.1995 tarihli sözleşmeler adi yazılı olup geçersizdir. Dolayısıyla 26.12.1995 tarihli sözleşmede belirlenen 1000 ABD doları cezai şart da geçersizdir. O halde Mahkemece sadece davacı tarafından ödenen 9000 ABD dolarına hükmedilmesi gerekirken cezai şart olan 1000 ABD dolarına da hükmedilmesi doğru görülmemiştir.