Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/8433 K.2018/11967

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı kayyım vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili dilekçesinde, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 94 ada 69, 70, 71, 73 ve 74 parsel sayılı taşınmazların 1/4 hissesinin Yunan tebaalı ... adına kayıtlı iken vefatı üzerine eşi ...'ye kaldığını, adı geçen tarafından alınan mirasçılık belgesinin tenfizi ile taşınmazların intikalinden sonra mirasçı ...'nin taşınmazlardaki 1/4 hissesini 20.08.2015 tarihinde davacıya sattığını, ...

Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/92-2008/115 sayılı kararı ile kayıt maliki ...'a kayyım atandığını öğrendiklerini açıklayarak kayyımlık kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiş; mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.03.2012 tarih ve 2012/1877 karar nolu 23.09.2001 tarihinde vefat eden ...'un tek ve yasal mirasçısının eşi Elisavet Fotinelli olduğuna dair kararın ...

Suh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/55 esas-2015/69 karar sayılı kararı ile tenfizine karar verildiği ve taşınmaz malikinin mirasçılarının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ...Mahallesi 94 ada 69, 70, 71, 73 ve 74 parsel sayılı taşınmazların ...'tan 'ye ve daha sonra davacıya intikal eden 1/4 payı ile ilgili kayyımlığın kaldırılmasına dair verilen karar davalı kayyım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı kayyım vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Davalı kayyım vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; kayyım atanması ve kayyımlığın kaldırılması davalarının harca tabi olduğu gözetilmeden hükümde ... harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.