Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/8509 K.2018/13339

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ..., davalı ..., davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, paydaşı oldukları 2, 5, 6, 7 ve 44 parsel sayılı taşınmazların davalıların kullanımında olduğunu ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazların aralarındaki taksime göre kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davalıların kullanımında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. İhtiyari dava arkadaşlığında da temyiz kesinlik sınırı her davacının davası için ayrı ayrı belirlenir. Temyize konu hükümde her bir davacı için ayrı ayrı 1.451,08 TL. ecrimisile hükmedilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı yasalarla 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarıldığından, hüküm karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Bu nedenle, eldeki dava bakımından (6100 sayılı Yasanın 3. maddesi yollamasıyla) bir kısım davalıların temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.