Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/9398 K.2018/11911

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili, 09.12.2013 tarihinde haczedilen menkullerin, davalı 3. kişiye ait olmadığını ileri sürerek, İİK'nun 99. maddesine dayalı olarak 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, haciz adresinin borçlu şirketin faaliyet adresinden farklı bir adres olduğu, bu durumda İİK 97/a maddesi gereğince mülkiyet karinesinin davalı 3. kişi lehine olduğu, karinenin aksinin davacı alacaklı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından esas bakımından, davalı 3. kişi vekili tarafından ise vekalet ücreti bakımından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı 3. kişi vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre; hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir. Somut olayda, takip çıkışı toplam alacak miktarı 28.680,62 TL olup, toplam alacak miktarı hacizli malların değerinden az olduğundan vekalet ücretinin bu miktar üzerinden hesap edilmesi gerekirken Mahkemece 3. kişi lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.