KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2018/9811 E., 2021/1606 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Ecrimisil
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, müvekkiline ait olan dava konusu 638 parsel sayılı taşınmazın ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını koruma kurulu tarafından alınan 05.11.2004 tarihli ve 202 sayılı karar 1. dereceden doğal sit alanı olarak tescil ve ilan edildiğini, 07.06.2007 tarihli ... İl Çevre Düzeni planında da taşınmazın 1.dereceden doğal sit alanı olarak gösterildiğini, müvekkilinin 27.10.2004 tarihinde satın aldığı taşınmazı hiçbir şekilde kullanamadığını, davalı idare tarafından müvekkilinin mülkiyet hakkının ortadan kaldırıldığını belirterek, 27.10.2004 tarihinden dava tarihine kadar fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL ecrimisil bedelinin davalı idareden faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili; dava konusu taşınmazın kış aylarında gölün genişlemesi nedeniyle su altında kaldığını ve bu nedenle kullanılamadığını, Hazine’nin sorumluluğu bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, mülkiyet hakkına dayalı haksız işgal tazminatı (ecrimisil) isteğine ilişkindir. Bu taleplere yönelik açılan davalar ise, adli yargının görev alanı içerisinde olup görevli mahkeme 6100 sayılı HMK'nin 2. maddesi uyarınca Asliye hukuk mahkemesidir. Mahkemece iddia ve savunma çerçevesinde tarafların delilleri toplanarak yargılama yapılması ve sonucuna göre olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/9811, K. 2021/1606, 24 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama