Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/9850 K.2018/11993

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2014/4256 esas sayılı dosyası kapsamında müvekkiline ait malların haczedildiğini, faturalardan da anlaşılacağı üzere davalı borçluya ait bir kısım malların satın alındığını, malların bedelinin ödendiğini, müvekkili şirket ile davalı borçlunun geçmişe dayalı ilişkileri sebebiyle müvekkili şirketin davalı borçluya ticari faaliyetlerinde yardımcı olduğunu, borçlunun sürekli bir bahane ile resmi kayıtlardaki adresini taşımaktan kaçındığını, davalı borçlu ve alacaklının akraba olduklarını, müvekkilinin borçlu ile protokol imzaladığını, ancak borçlunun haciz işlemlerini kötü niyetli olarak kullandığını belirterek istihkak iddialarının kabulünü talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu haczin borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapıldığı, buna göre mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından güçlü, inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3. kişinin İİK’nun 96. vd maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı 3. kişi vekilinin takdir edilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre; karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir. Somut olayda, takibe konu alacak miktarının 200.747,95 TL, mahcuzların toplam değerinin ise 81.050,00 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken; davanın 68.900 TL üzerinden açıldığı, dava harcının bu değer üzerinden alındığı, mahkemece de yargılamalar boyunca harç ikmalinin yapılmadığı, buna rağmen hükümde mahcuz değeri dikkate alınarak davacı 3. kişi aleyhine fazla vekalet ücretinin hesaplandığı görülmektedir.

Bu sebeple, yargılama sırasında, yatırılması gerekli harcın ikmali yoluna gidilmediğinden hükümde de yargılama giderleri hesaplanırken dava değerinin dikkate alınması gerekirken mahcuz değerinden yola çıkılarak davacı 3. kişi aleyhine fazla harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.