Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/1166 K.2020/4700

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Yeşilhisar İcra Hukuk Mahkemesinin 13.09.2017 tarihli ve 2016/21 Esas, 2017/16 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı alacaklı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkilinin kira yoluyla ektiği taşınmazda hasat ettiği ürünlerin haczedildiğini ve istihkak davası açmak üzere müvekkiline süre verildiğini, dosya borçlusu ...'in haczedilen mahsuller üzerinde herhangi bir hakkı olmayıp, tüm mahsullerin müvekkiline olduğunu belirterek, istihkak davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, istihkak iddiasını kabul etmediklerini, hacze konu hasat edilmiş mahsulün tamamen borçlu tarafından ekildiğini, yetiştirildiğini ve hasat edildiğini belirterek, davanın reddini ve davacı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Borçlu duruşmadaki beyanında, haciz edilen dava konusu çekirdek ile hiç bir ilgisi bulunmadığını, haczedilen çekirdeğin davacı ...'a ait olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, haciz sırasında davacı ...'ın hazır bulunması, davalı borçlu ...'in duruşmada çekirdek ürününün kendisi ile bir ilgisi olmadığını, çekirdeğin ...'a ait olduğunu beyan etmesi karşısında, mülkiyet karinesinin davacı üçüncü kişi yararına olduğu alacaklı tarafından tanık beyanı haricinde güçlü deliller sunulmadığı, Tapu Müdürlüğü ve Yeşilhisar İlçe Gıda Tarım Ve Hayvancılık Müdürlüğünün cevabi yazıları uyarınca mahcuzların üçüncü kişiye ait olduğu kanaatine varılarak, davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 11.04.2018 tarihli 2018/92 Esas 2018/672 Karar sayılı kararı ile, davacı adına çiftçi kayıt sistemi kaydı mevcut olup borçlu adına mevcut olmadığı, borçlu adına tapu kaydının bulunmadığı, haciz yapılan taşınmazın ... adına kayıtlı olduğu mülkiyet karinesinin davacı üçüncü kişi yararına olduğu, alacaklının ispat külfetini yerine getirmeye elverişli delilleri dosyaya sunamadığı belirtilerek, talebin esastan reddine karar verilmiş, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya kapsamındaki belgelerden, borçlu adına tapu kaydı ve ÇKS kaydı bulunmaması nedeniyle mülkiyet karinesi üçüncü kişi lehine kurulmuş ise de; gerek davalı gerekse haciz mahalli olan tarlada bizzat çalıştığını söyleyen davacı tanığı ... borçlu ve üçüncü kişinin tarlayı beraber ektiklerini, bir kısım masrafların üçüncü kişi tarafından karşılandığını açıkça beyan etmiştir. Buna göre, İİK’nın 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğunun kabulü gerekir. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davalı üçüncü kişi delil olarak; tanık beyanı, tapu kaydı, kira sözleşmesine dayanmış ise de dinlettiği tanıkların bir kısmı borçlu ile ortak olduklarını beyan etmişler, haciz mahalline ait tapu kaydında ise davacının ayni veya şahsi hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır. Kira sözleşmesi ise dosyaya sunulmamıştır.

Bunlarla birlikte haciz mahallindeki tarla maliki ... icra dosyasına kendisine ait taşınmazın borçlu tarafından ekilmesine muvafakati olduğunu belirten belge sunmuş, Sulama Kooperatifi yazı cevabında dava dışı ...'ya ait kuyunun borçlu tarafından kullanıldığını ve su borcunun borçlu tarafından çek ile ödendiğini belirtmiştir.

Yine tanık beyanlarında tarlaların ekim masraflarının bir kısmının borçluya çek verilerek davacı tarafından karşılandığı belirtilmiş, borçlu ise başka bir sebepten davacıdan çek aldığını beyan etmiştir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.