Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/1209 K.2019/2542

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalılardan... tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2018 Çarşamba günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ve karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya son verilerek dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 24 parsel sayılı taşınmazın müşterek maliklerinden olduğunu, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan binanın bodrum, zemin ve birinci kattan oluştuğunu, bodrum katının 1.1.1997 yılında bar ve restoran olarak işletilmek üzere 5 yıl süre ile davalı ...'ye kiralandığını ve davalı ...'nin bu yeri ortağı olan diğer davalı ... ile birlikte kullandığını, 19.05.2010 tarihinden sonra davalıların apartmanın zemin ve birinci katını da ...olarak kullanmaya başladıklarını belirterek davalıların dava konusu apartmanın zemin ve birinci katına yaptıkları müdahalenin önlenmesine ve taraflar arasındaki muarazının giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu yerin diğer davalı ...'un ortağı olduğu ... Turizm...Ltd. Şti. tarafından kullanılmakta olduğunu, kullanımla ilgisi olmayan vekil edene husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, zamanaşımı süresinin dolduğunu, harcın eksik beyan edildiğini, binada kat irtifakının kurulmadığını, ...'nin bu yeri maliklerin tamamı tarafından izin verilmemesi nedeni ile kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, dava konusu yerin tamamının vekil edenine kiralandığını, bu yeri maliklerin tamamı tarafından izin verilmemesi nedeni ile kullanmadığını, davacının Kaymakamlığa yapmış olduğu tüm başvuruların da reddedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında Bodrum katın kiralandığı, bunun dışındaki binanın diğer katlarının kira konusu yapılmadığı, davalı ...’ un bodrum katı kiraladıktan sonra, diğer ortak ile birlikte bu yer dahil olmak üzere binanın diğer katlarını birlikte kullandıkları ve 2007 tarihinden itibaren birlikte işgal ettikleri gerekçesi ile davanın kabulüne, 24 parselde kayıtlı taşınmazın zemin ve birinci kattaki B.B.ye davalıların yaptığı müdahalelerin engellenmesine, muvazaanın engellenmesine, tashihle, müdahalelerinin engellenmesine ve muvazaanın engellenmesine ibaresinin değiştirilerek müdahalenin menine ve muarazanın engellenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu binanın üzerinde bulunduğu 24 parsel sayılı taşınmazda davalı ...'ın 3/16 pay sahibi olduğu, binanın bodrum, zemin, 1.kat ve çatı katından oluştuğu, dava konusu taşınmazda kat mülkiyetine/kat irtifakına geçilmediği, mahkemece davalıların el attığı yerin, zemin ve birinci kat olduğunun tespit edildiği, mahkemesince yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda bina ve arsa değerinin toplamının 1.376.190,12 TL, davalı ...'ın 3/16 payına düşen bina ve arsa değerinin 258.035,65 TL olarak hesap edildiği, davacı tarafça 800.000 TL değer üzerinden dava açıldığı ve mahkemece, bu dava değeri üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, el atılan yerin değerinden ibaret olacağı kuşkusuzdur (4.3.1953 tarihli ve 10/2 sayılı İBK).

Ne var ki, mahkemece yapılan keşif sonrası aldırılan bilirkişi raporunda, davalıların el attığı zemin ve birinci katın değeri, bilirkişiler tarafından ayrı ayrı hesaplanmadığı gibi mahkemece bu şekilde el atılan yerlerin değeri üzerinden değil, dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmiştir. Az yukarıda da belirtildiği üzere, bu tür davalarda harç ve vekalet ücretinin el atılan yerin değeri üzerinden hesaplanması gerekmektedir. O halde mahkemece, yapılacak iş, el atılan katların değerinin bilirkişiler tarafından ayrı ayrı hesaplanmasının sağlanması ve belirlenecek bu değer üzerinden, kazanılmış haklar da gözetilerek, harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi olmalıdır. Bu husus gözetilmeden, yazılı olduğu üzere karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Yine, dava konusu 24 parsel sayılı taşınmazda, kat irtifakı kurulu olmadığı halde, kat irtifakı varmış gibi dava konusu taşınmazın zemin ve birinci kattaki bağımsız bölümlere davalıların yaptığı müdahalenin önlenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.