KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2019/158 E., 2019/1084 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İstihkak
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkiline ait olan pancar söküm aletinin haczedildiğini, müvekkili tarafından borçluya 26/07/2014 tarihinde mahcuzun kiralandığını, gerek müvekkili ile borçlu arasında kiralamaya ilişkin yapılmış olan sözleşme, gerekse müvekkiline ait fatura ve ticari defterlerin mahcuzun 3.kişiye ait olduğunu ortaya koyduğunu açıklayarak, istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste haczin yapıldığı, yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle kanıtlanması gerektiği, taraflar arasında yapılan kira sözleşmesinin muvazaalı olduğuna dair yeterli delilin bulunmadığı, faturanın mahcuzla uyumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
1.Temyiz aşamasında iken davacı vekili ile davalı asilin birlikte imza altına aldığı 22.1.2019 tarihli dilekçenin UYAP sistemi üzerinden gönderildiği, dilekçenin aslının da sonradan dosyaya eklendiği, dilekçenin içeriğinde tarafların anlaştığı aralarında alacak ve verecek kalmadığı belirtilmiştir.
Buna göre, tarafların iradelerine uygun olarak düzenledikleri 22.1.2019 tarihli dilekçe değerlendirilerek, hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2019/158, K. 2019/1084, 6 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama