Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/1646 K.2021/2281

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2016/113 Esas, 2017/492 Karar sayılı kararıyla kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait 1519 ada 20 parsel sayılı taşınmazın davalılarca otopark olarak kullanıldığının çeşitli tarihlerde tespit edilip tutanak tutulduğunu belirterek, elatmanın önlenmesini, ecrimisilin ve yerinden sökülen demir kapı bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu taşınmazda kiracı sıfatıyla kahvehane işlettiğini, işgalci olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuş, davalı ... ise cevap dilekçesinde, davalı şirketle bir ilgisi olmadığını, kendisinin emekli bir şahıs olup komşu esnafın dava konusu taşınmaza arabasını bıraktığı zaman göz kulak olduğunu, onların da harçlık mahiyetinde para verdiğini, demir kapının üst geçit inşaatını yapan firma tarafından söküldüğünü belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, elatmanın önlenmesi ve tazminat yönünden davanın reddine, ecrimisil yönünden davanın kısmen kabulüne, 1.782 TL ecrimisil bedelinin davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine, davalı şirket yönünden ecrimisil talebinin reddine dair verilen karar hakkında, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, elatmanın önlenmesi ve tazminat talebi yönünden davanın reddine, ecrimisil talebinin kabulüne davalı şirket ve ...’dan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat talebine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince; davacı Kurum tarafından tutulan 10.09.2015 tarihli tutanak ile Haziran-Temmuz-Ağustos 2015 tarihleri arasında 1.100,00 m²lik alanın davalı ... tarafından kullanıldığının belirlendiği, diğer dönemlere ilişkin tutulan tutanaklarda kullanıcı isminin belirtilmediği anlaşıldığından, 21.06.2016 tarihli keşifte Mahkemece yapılan gözlem doğrultusunda, 17.10.2016 tarihli fen, mimar ve inşaat bilirkişi raporunda belirtilen A harfiyle gösterilen yer yönünden 1.782 TL ecrimisil bedelinin davalı ...’dan tahsiline, davalı ...’ın tutanak tarihi itibariyle müdahalesini sonlandırdığı,

davalı şirketin ise taşınmaza müdahalesinin ispatlanamadığı, ayrıca demir kapının davalılarca söküldüğünün de ispatlanamadığı gerekçesiyle, elatmanın önlenmesi ve tazminat talebinin reddine, davalı şirket yönünden açılan ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ...’ın davalı şirket temsilcisi Suphi’nin babası olması sebebiyle her iki davalının da davacı Kurum tarafından tutulan tutanak tarihleri doğultusunda işgalden sorumlu olduğu,

taleple bağlı kalınarak 15.402,50 TL ecirmisil bedelinin davalılardan tahsiline, elatmanın önlenmesi ve tazminat yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davacı taraf, işgalen otopark olarak kullanılan yer girişinin davalı şirkete kiralandığını, üçüncü şahıslara ait araçların davalılardan habersiz ve izinsiz bir şekilde dava konusu yere park etmelerinin mümkün olmadığını iddia etmesine ve İlk Derece hakiminin keşif sırasında dava konusu yerde bazı araçların park halinde olduğunu mahkeme gözleminde belirtmesine rağmen, Mahkemece yeterli araştırma yapılmamış, keşifte ve uzman bilirkişi raporunda bu husus tespit edilerek krokide gösterilmemiştir. Ayrıca davalılar cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış olmasına rağmen, Mahkemece davalılara tanık listesi ve adreslerinin bildirilmesi için usulüne uygun kesin süre verilmemiş, taraf delilleri toplanmadan karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gereken iş; davalılara tanık listesi ve adreslerinin bildirilmesi için usulüne uygun kesin süre vermek, bildirilmesi halinde dava konusu taşınmaz başında dinlenerek, davacı tarafın iddiası doğrultusunda otopark olarak kullanıldığı iddia edilen ve bilirkişi raporunda A ve B harfli olarak gösterilen yere yalnız davalıların izniyle geçilip geçilmediğini tespit etmek, giriş davalıların hakimiyetinde ise elatmanın önlenmesi ve ecrimisil yönünden davanın kabulüne karar vermek olmalıdır.