Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/1778 K.2019/6859

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 15.11.2018 tarihli ve 2016/16835 Esas, 2018/18694 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Toker vekili, dava dilekçesinde belirtilen malvarlıkları nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacağa hükmedilmesini talep etmiş, ayrıca TMK’nin 174/1-2 maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin katkı payı ve katılma alacağı yönünden ıslah edilen miktar yönünden davanın kabulü ile 348.000 TL’nin karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, TMK'nin 174/1 maddesi gereğince 1.000 TL maddi tazminatın boşanma kararının kesinleşme tarihi olan 18.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kişilik hakları zarar gören davacı yararına TMK'nin 174/2 maddesi gereğince tarafların ekonomik durumuna göre takdiren 10.000 TL’nin boşanma kararının kesinleşme tarihi olan 18.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,

tazminatlarda fazlaya ilişkin talebin reddine dair ilk kararı, davacı vekili ile davalı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 13.05.2014 tarihli ve 2014/5036 Esas, 2014/9515 Karar sayılı ilamı ile taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi ile maddi tazminat ve katılma alacağı yönünden bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, bozma ilamı doğrultusunda tarafların ekonomik durumu, evlilik süreleri, çocuklarının bulunuşu ve boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kusurunun ağırlığı göz önüne alınarak 40.000 TL maddi tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren davalıdan tahsiline,

Yargıtay ilamında belirtildiği şekilde 278.400 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yerel Mahkemenin kararı Dairenin 15.11.2018 tarihli ve 2016/16835 Esas, 2018/18694 Karar sayılı ilam ile onanmıştır. Davacı vekili bu defa dilekçesinde açıkladığı sebeplerle kararın düzeltilmesini istemiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere, davacı tarafın duruşma isteğinin yeterli avans olmadığından reddine karar verildiği ancak maddi hata nedeniyle Dairenin 15.11.2018 tarihli ve 2016/16835 Esas, 2018/18694 Karar sayılı ilamına işlenmediği anlaşıldığına göre, HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davacı vekilinin faiz başlangıcına yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince;

Davacı lehine hükmedilen alacak, artık değere katılma alacağı niteliğindedir. TMK'nin 239/son maddesinde; “…aksine anlaşma yoksa tasfiyenin sona ermesinden başlayarak katılma alacağına ve değer artış payına faiz yürütülür…” hükmü yer almaktadır. Yargıtay'ın ve Dairemiz'in kökleşmiş uygulamalarına göre tasfiye tarihi karar tarihidir.

Dosya kapsamına göre Mahkemece bozma içeriği, bozmadan önceki raporlar ve hesaplamalara göre hüküm kurulduğu da gözetilerek bozma öncesi karar tarihi olan 05.06.2013 tarihinden itibaren alacağa faiz yürütülmesi gerekirken, bozmadan sonra verilen karar tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu husus temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığından ayrıca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.