Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/1999 K.2019/3525

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 140 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan A-4 nolu villanın maliki olduğunu, davalının aynı yerde bulunan diğer 5 adet villaya ruhsata aykırı biçimde yemekli ve yataklı işletme kurarak 2007 yılından beri çalıştırdığını, vekil edeninin dava konusu villayı, davalının baskı ve tehdit sureti ile müdahale etmelerinden dolayı kiraya veremediğini belirterek, 50.000 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş,bilirkişi raporu uyarınca davasını 151.503,00 TL üzerinden ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının iddilarının gerçek olmadığını, haksız kazanç elde etmek istediklerini, dava konusu taşınmazda bir yıldır İrfan Gülcü isimli kiracının ikamet ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle, davanın kabulü ile 151.503,00 TL alacağın 23/06/2011 (dava tarihinden) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın davalılar tarafından temyizi üzerine, 1. Hukuk Dairesi 14/12/2016 tarihli ve 2016/1678 Esas, 2016/11094 Karar sayılı ilamı ile '...

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın ... ve diğer davalı ... aleyhine açıldığı, dava dilekçesinde davalı ...’ın ticari ünvanı belirtilmediği gibi, sonradan işletmeyi satın aldığı ileri sürülen ...Tic. Aş’ne de husumet tevcih edilmediği anlaşılmaktadır.Hemen belirtilmelidir ki, husumet dava şartlarından olup, davanın görülebilmesi için husumetin doğru hasıma yöneltilmesi zorunludur.

O halde; davalı ...'ın sıfatı, açık adresi ile işletmeyi devralan tüzel kişiliğin tam adı ve açık adresi davacı vekiline açıklattırılarak dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edildikten sonra yargılama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir. ..' gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde; davalıların, davacıya ait taşınmazın ortak alanlarını haksız yere işgal ettiği ve davacının kiracılarının oturmasına engel olduğu, davacının kiracılarını rahatsız ederek taşınmalarına neden olduğu,

boşalan taşınmazını davacının kiraya vererek tasarruf etmesine engel olduğu bu haliyle de davalıların da bu işgalinin karşılığını ecrimisil olarak ödemesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 151.503,00 TL alacağın 23/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm davalılar vekillleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 140 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 4 nolu dubleks villa niteliğindeki bağımsız bölümün 12/08/2003 tarihli satış işlemi ile davacı adına tapuda kayıtlı olduğu, dava konusu villanın, açık havuzu, otoparkı ve sosyal tesisleri olan ve 6 villadan oluşan bir site içinde yer aldığı, diğer 5 villanın yemekli ve yataklı konaklama tesisi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 151.503,00 TL alacağın 23/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, davacı, maliki olduğu villayı davalının baskı ve tehditlerinden dolayı kiraya veremediğini ileri sürmekte, davalı ise bu iddiların soyut olduğunu, taşınmazın kirada olduğunu savunmaktadır.

Çözümlenmesi gereken husus, dava konusu taşınmazın davacı tarafından kiraya verilmesine davalının baskı ve tehdit sureti ile müdahale edip-etmediğinin belirlenmesidir.

Dosya içeriğinde, dava konusu taşınmazın kullanımına ilişkin çıkan sorunlar nedeni ile, davacının önceki kiracısı aleyhine başlattığı icra takip dosyası (Beykoz 1. İcra Müdürlüğü 2008/2186 Esas), davacının önceki kiracısının eldeki davacı aleyhine açtığı kira bedeline ilişkin menfi tespit istemli dosya (Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/257 Esas) yine eldeki davacı tarafından kiralanan villada kiracıların iç dekorasyon yapmak üzere geldikleri sırada otel yetkilileri ile kavga etmeleri üzerine açılan ceza dosyası (Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesi) gibi dosyalar bulunmakta olup, mahkemece,

uyuşmazlığın çözümüne etki edecek eldeki bu dosyalar ve dosyalarda yer alan beyanlar irdelenmemiş, dava konusu taşınmazın belirtilen dönemlerde kirada olup-olmadığı yeterince araştırılmamış, yine davalının iddiaları arasında yer alan ve dava konusu taşınmazın 1 yıldan uzun süredir kirada olup-olmadığını ilişkin bir araştırma yapılmamıştır.

Her ne kadar davacı dava konusu diğer villaların 2007 yılından beri otel olarak çalıştırıldığını beyan etmiş, mahkemece önceki kiracının tahliye tarihi olan 2008 yılından itibaren ecrimisil hesaplanmış ise de, davacının hangi döneme ilişkin ecrimisil tazminatı istediği açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca; taraf delillerin eksiksiz toplanması, davalının savunması da değerlendirilerek dava konusu taşınmazın kirada olup-olmadığının, kirada ise ne zamadan beri kirada olduğunun tespit edilmesi, var ise davalının hangi dönemde taşınmaza müdahale ettiğinin tam olarak belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; ecrimisil hesaplamasında, ilk dönem ecrimisil tutarının belirlenip, sonraki dönemler için ecrimisil değerinin, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere hesaplanması gerekirken, 2011 yılı aylık kira değeri belirlendikten sonra geriye dönük olarak hesap edilmiş olması da doğru görülmemiştir.