Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/2008 K.2019/5499

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninden boşanan davalının davacıya ait evde davacının rızası hilafına ve her hangi bir ücret ödemeden oturmasının yasal olmadığını, boşanma ilamının kesinleşme tarihinden itibaren on beş aylık kira parası olarak hesaplanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın haksız olduğunu açıklayarak, itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, evlilik birliği devam ederken ortak alınan evde oturduğunu, davacıyla arasında kiracılık ilişkisi bulunmadığını açıklayarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; Mayıs 2011 - Temmuz 2012 tarihleri arasında tapu kaydında aile konutu şerhi bulunduğu, aile konutu şerhinin 2013 yılında kalktığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak ise, HMK'nin 25, 26, 31 ve 33. maddeleri (1086 sayılı HUMK'un 74, 75 ve 76. maddeler) gereğince, hakime aittir. Ancak, 6100 sayılı HMK'nin 26. (1086 sayılı HUMK'un 74.) maddesine göre; hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez, duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir. Talepten fazlaya karar verilebilmesi ancak davalının muvafakatiyle mümkündür (HMK m.141/2).

Açıklanan bu ilke ışığında; dava dilekçesinde her ne kadar, davalı aleyhine 15 aylık kira parasının ödenmesi için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talep edilmiş ise de taraflar arasında yazılı ya da sözlü bir kira muakavelesi bulunmadığı taraf beyanları ile sabit olup; istem bu haliyle taraflar hakkındaki boşanma kararı kesinleşmesine rağmen davacıya ait konutta davacının rızası hilafına haksız olarak oturmaya devam ettiği iddia edilen davalı eski eşe karşı açılmış ecrimisil davasıdır.

6100 sayılı HMK'nin 2.maddesinde; “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir” düzenlemesi getirilmiştir.

Görev, kamu düzenine ilişkin olmakla yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulur.

Hal böyle olunca, Mahkemece; davanın niteliği itibariyle asliye hukuk mahkemelerinin görev alanı içerisinde kalması nedeniyle, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek esas hakkında hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.