Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/2086 K.2019/4028

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalılardan ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalılardan ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 01.01.2015 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 05.02.2018 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2016 yılı Mayıs ayından 2017 yılı Aralık ayına kadarki kira alacağı 88.324,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçlu ...’ya 21.02.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı ... adına çıkarılan ödeme emri iade edilmiştir. Davalı borçlular ayrı ayrı verikleri 27.02.2018 tarihli itiraz dilekçelerinde; alacaklıya takip konusu dosyadan dolayı herhangi bir borçlarının bulunmadığını bildirerek borca, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlular tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davalıların takip konusu yazılı kira sözleşmesine, kira sözleşmesindeki imzaya, kiracılık vasfına bir itirazının olmadığı gibi, borcun olmadığına veya ödendiğine ilişkin İİK'nin 269/c maddesinde sayılı belgelerden olan herhangi bir delil bildirmediği, davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağı için tahliye talep edildiği, borçlu Halim'e örnek 13 nolu icra emrinin usulüne uygun olarak 21/02/2018 tarihinde tebliğ edildiği,

diğer davalı borçlunun ise vekili aracılığıyla 27/02/2018 tarihi itibariyle borca itiraz etmiş olması nedeniyle icra takibinden bu tarih itibariyle haberdar olduğu anlaşılmakla, davalıların 30 günlük yasal süre içinde takip konusu kira bedelinin ödenmediği, bu haliyle temerrüde düştükleri ve davanın süresi içerisinde açıldığı anlaşılmakla, davanın kabulü ile davalıların itirazının kaldırılmasına ve taşınmazdan tahliyelerine karar verilmiş, bu karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince, her iki borçlu tarafından yapılan itirazda kira ilişkisine ve kira bedeline itiraz edilmemesi nedeniyle kira bedelinin ve kira ilişkisinin kesinleştiği, borcun olmadığına ilişkin itirazın ise, İİK'nin 269/c maddesinde belirtilen nitelikte bir belge ile ispat edilemediği,

davalıların borca yönelik itirazının ilk derece mahkemesince kaldırılmasında ve ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 gün içerisinde kira bedeli ödenmemesi nedeniyle temerrüt şartları oluştuğundan davalıların mecurdan tahliyelerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

İcra İflas Kanunu'nun 269. maddesi gereğince, ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini, İİK'nin 62. maddesi hükümleri dahilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Davacı alacaklının 05.02.2018 tarihinde haciz ve tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle, İcra Müdürlüğü’nce düzenlenen Örnek 13 ödeme emri davalı borçlu kiracı ...’ya tebliğ edilemeden, takibi kendiliğinden öğrenmesi üzerine takibe itiraz edilmiştir.

İcra takip dosyasında davalı borçlu ...’ya usulüne uygun tahliye istemli ödeme emri tebliğ işlemi yapılmadığından, yukarıda anılan maddedeki, davalı borçluya verilen süreler işlemez. Davalı borçluya usulüne uygun tahliye istemli ödeme emri tebliğ edilmeden, ödeme ve itiraz süreleri de işlemeye başlamayacağından davacı alacaklı İcra Mahkemesinden itirazın kaldırılmasını ve tahliye isteyemez.

Bu durumda mahkemece, henüz kesinleşen icra takibi bulunmadığından, davalı kiracı ... yönünden davacının itirazın kaldırılması ve tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davalı kiracı ... yönünden de itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.