Davacı alacaklı 01.11.2015 başlangıç tarihli yazılı kira akdine ve 28/03/2016 tarihli devir yazısına dayanarak 29.11.2016 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 10.620,00 TL’den 2016 yılı Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ayları kira alacağı ile aylık 590,00 TL’den 2016 yılı Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ayları depo kira alacağı olmak üzere toplam 44.840,00 TL kira alacağının faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 07.12.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Davalı borçlu vekili 12.12.2016 tarihli itiraz dilekçesinde, müvekkili şirketin alacaklı tarafa ödenmemiş herhangi bir borcu olmadığını, borcu kabul etmediğini, takibe konu olan borcun kira sözleşmesine aykırı olduğunu, bu nedenle asıl alacak ve faizden oluşan borcun tamamına itiraz ettiğini bildirmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince, dosyaya sunulan 28/03/2016 tarihli kiraya veren End. ve Tic. AŞ tarafından düzenlenen ve borçlu. Tic. Ltd. Şti'ne hitaben yazılan, dava konusu taşınmazlara ilişkin kira sözleşmesinin aynı koşul ve şartlarda Mülk Gayrimenkul Yatırım ve İşletme Tic. AŞ'ye devredildiği, kira bedellerinin belirtilen banka hesabına ödenmesi hususunun bildirildiği ve davalı .... Tic. Ltd.
Şti. tarafından imzalandığı görülmekte ise de bu yazının kira sözleşmesinin tarafını değiştirecek nitelikte ve davacıyı kira sözleşmesinin tarafı yapacak bir niteliği bulunmadığı, zira bu sıfatın alacağın temliki ile yahut gayrimenkulün devri, satışı gibi sebeplerle kazanılabilmekte olduğu,
bu nedenle söz konusu yazıya konu edilen kira sözleşmesinin devrinin kira sözleşmesine davacının taraf olma hakkı kazandırmayacağı, itirazda kira sözleşmesine karşı çıkılmamış ise de davacının kiralayan sıfatına karşı çıkılmış olup, davacının kira ilişkisini İİK'nin 269/b maddesinde belirtilen belgeler ile ispat etmesi gerektiği, davacının kira ilişkisini 269/b maddesinde sayılan nitelikte belgelerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan ilk yargılama sonucunda, dava dışıEndüstri ve Tic.
A.Ş. ile kiracı Restaurant İşl. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından imzalanan 01/11/2015 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 28/03/2016 tarihli yazı ile aynı koşul ve şartlarda ...ye devredildiği, yapılan temliknamenin dava dışı Endüstri ve Tic. A.Ş., davacı Mülk Gayrimenkul Yatırım ve İşl. Tic. A.Ş. ve kiracı Restaurant İşl. Turz. San. ve Tic. Ltd.
Şti. tarafından birlikte imzalandığı, taraflar arasında yapılan 28/03/2016 tarihli temliknamenin yasal unsurları taşıdığından geçerli olup kiraya veren ve kiracıyı bağlayacağı, yapılan bu icra takibinin yasaya uygun olup, temlikname gereğince kiraya veren sıfatı ile yapıldığı, mahkemece takip konusu kira bedelleri ödenmediğinden davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına,
takibin devamı ile temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kira ilişkisi ispat edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığından bahisle davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvuru isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dairemizin 10.09.2018 tarihli ve 2017/14912 Esas, 2018/15359 Karar sayılı ilamı ile. “Somut olayda davacı taraf 01.11.2015 tarihli dava dışı Sinpaş... A.Ş. ile davalı kiracı arasında imzalanan yazılı kira sözleşmesi ve 28.03.2016 tarihli, yine dayanak kira sözleşmesinin tarafları arasında düzenlenen “Kira sözleşmesi aynı koşul ve şartlarda Mülk Gayrımenkul Yatırım ve İşletme Tic. A.Ş'ye devredilmiştir.
Kira bedellerine ilişkin faturalar 01.04.2016 tarihinden itibaren anılan şirket tarafından düzenlenecek olup, kira bedellerinin aşağıda bilgileri belirtilen banka hesabına ödenmesi gerekmektedir.” açıklamasını içeren belgeye dayanarak icra takibi başlatmıştır. Yukarıda anılan yasal düzenlemeye göre davacı tarafın devralan ve dava dışı kiraya veren Sinpaş... A.Ş'nin devreden sıfatı ile aralarında yapılan yazılı devir sözleşmesi bulunmamaktadır.
Bu durumda davacı taraf, sözleşmedeki taraf sıfatını devraldığını yasal koşullarda ispatlayamamıştır. Açıklanan bu nedenler ile Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.” gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, 01/11/2015 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin, 28/03/2016 tarihli devir yazısı ile aynı koşul ve şartlarda ...ye devredildiği, yapılan temliknamenin dava dışı Endüstri ve Tic. A.Ş., davacı Mülk Gayrimenkul Yatırım ve İşl. Tic. A.Ş. ve kiracı Restaurant İşl. Turz. San. ve Tic. Ltd.
Şti. tarafından birlikte imzalandığı, kira sözleşmesinde şekil şartı bulunmadığından, yazılı olabileceği gibi sözlü olarak da yapılabileceğinden, kiraya veren tarafından verilen temlikname veya devir belgesinin yazılı veya sözlü olabileceği sonucunun doğduğu, davalı kiracı Restaurant İşletmeleri Turizm San. Tic. Ltd. Şti'nin 28/03/2016 tarihli devir yazısına imza atarak bu deviri benimseyerek kira parasını artık Mülk Gayrimenkul Yatırım ve İşletme Tic.
A.Ş'ye ödeyeceğini kabul ettiği, kaldı ki takip konusu yapılan aylara kadar olan kira parasını söz konusu bu şirkete de ödediği, taraflar arasında yapılan 28/03/2016 tarihli temliknamenin yasal unsurları taşıdığından geçerli olup kiraya veren ve kiracıyı bağlayacağı, borçlunun takip yapan alacaklıya ödenmemiş borcu bulunmadığını, takibe konu borcun kira sözleşmesine aykırı olduğunu belirterek, alacak miktarı ve faizden ibaret borca itiraz ettiği, somut olayda, takip konusu alacak ödenmediğinden temerrüt olgusunun gerçekleştiği, davanın reddine karar verilmesinin doğru olmayacağı gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.
Direnme hükmü davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin inceleme yapılmak üzere dava dosyası, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 373 maddesinin 5. fıkrası ve aynı Yasanın geçici 4. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.
Taraflar arasında 01.11.2015 başlangıç tarihli, 5 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Öte yandan, takip talebine ekli ve taraflarca da itiraz edilmeyen, dava dışı kiraya verenEndüstrisi ve Tic. A.Ş. ve kiracı Restaurant İşl. Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından imza altına alınan 28.03.2016 tarihli belge ile, kiracı olarak bulunulan ilişkin kira sözleşmesinin, aynı koşul ve şartlarda Mülk Gayrimenkul Yatırım ve İşletme Tic.
A.Ş'ye devredildiği, kira bedellerine ilişkin faturaların 01.04.2016 tarihinden itibaren anılan şirket tarafından düzenlenecek olup, kira bedellerinin de Mülk Gayrimenkul Yatırım ve İşletme Tic. A.Ş'ye ait banka hesabına ödenmesi gerektiği, 2016 Mart dönemi dahil ödenmemiş kira borcu var ise,Endüstrisi ve Tic. A.Ş. hesabına ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı kiracı Restaurant İşl. Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti.
28.03.2016 tarihli devir yazısını imzalayarak, bu devri ve kira paralarını bundan böyle Mülk Gayrimenkul Yatırım ve İşletme Tic. A.Ş'ye ödemeyi kabul etmiştir. Kaldı ki dosya kapsamındaki ödeme dekontlarından, davalı kiracı şirketin takibe konu dönemden önceki bir kısım kira bedellerini davacı Mülk Gayrimenkul Yatırım ve İşletme Tic. A.Ş. hesabına ödediği görülmektedir.
Buna göre; her ne kadar Dairemizce 10.09.2018 tarihli ve Esas 2017/14912, Karar 2018/15359 sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin önceki tarihli hükmünün bozulmasına karar verilmiş ise de, direnme kararı üzerine yeniden yapılan incelemede; dosyadaki yazılara, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararının yerinde bulunduğu anlaşıldığından,
Bölge Adliye Mahkemesinin anılan kararının bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.09.2018 tarihli ve 2017/14912 Esas, 2018/15359 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, davalının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.