Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/2602 K.2020/4122

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edenine ait 2885 ada 16 parselde bulunan 4 nolu bağımsız bölümün müvekkilinin rızası dışında davalı ... tarafından diğer davalı ...’a kiraya verildiğini belirterek, davalıların elatmasının önlenmesini, 2003-2008 yılları için ecrimisil ve taşınmazın onarım bedeli olan 1.120 TL’nin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... hakkında mahkemenin 2009/30 Esas ve 2014/602 Karar sayılı ilamı ile verilen hüküm usulünce kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece gerekçeli kararın davalı ...’a 21.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin 05.02.2019 günü mesai saatinde dolduğu, ancak davalı ... tarafından 11.02.2019 tarihinde temyiz dilekçesinin gönderildiği gerekçesiyle, süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine dair 20.02.2019 tarihli ek karar verilmiş olup; bu defa davalı ... ek kararı temyiz etmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve dava konusu taşınmazın bakım ve onarım masrafına yönelik alacak istemine ilişkindir.

Davalı ...’a gerekçeli kararın 21.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve ancak Yılmaz’ın temyiz süresi dolduktan sonra 11.02.2019 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşıldığına göre davalı ...’ın kararı süresinde temyiz etmediği açıktır. O halde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı ...’ın ek karara yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.