KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2019/2614 E., 2019/7398 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Katılma Alacağı
Karar Metni
551 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 22/11/2018 tarihli ve 2016/17196 Esas, 2018/19046 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen taşınmazlar nedeniyle 1.000,00 TL alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 17.03.2014 tarihli dilekçe ile talep miktarını 32.782,41 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dava konusu 1916 ada 6 ve 7 parsellerin evveliyatının davalıya ait olduğu, 1912 ada 2 parsel, 1914 ada 3, 4, 5 ve 6 parsel ile 1915 ada 3 parseldeki hissesini 2003 tarihli tapularla evlilik öncesi aldığı, kalan hissesini de o tarihlerde sattığı mülklerinden elde ettiği parayla 580 ada 32 parseldeki 6 nolu bağımsız bölümün ise davalının Bahçelievler mahallesinde bulunan evi ile Zile mahallesinde bulunan tarlasının satışından elde edilen gelirle satın alındığı, davalının kişisel malı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairece Yerel Mahkemenin kararı 22.11.2018 tarihli ve 2016/17196 Esas, 2018/19046 Karar sayılı ilamla bozulmuştur. Davalı vekili süresi içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Davalı vekilinin diğer itirazlarının incelenmesine gelince;
Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Daire’nin 22.11.2018 tarihli ilamında, 580 ada 32 parselde 6 nolu bağımsız bölüm yönünden 'kişisel malların tasfiyeye konu taşınmazın edinilmesinde kullanılmadığından taşınmazın edinilmiş mal kabul edilerek katılma alacağı hesaplanması gerektiği' belirtilerek bozma yapılmış ise de, dosya kapsamında tapu kayıtlarına göre, davalı adına evlilik öncesi edinilen Zile'de bulunan 5 parsel sayılı taşınmazın tasfiyeye konu taşınmazın edinme tarihinden sonra 26.06.2007 tarihinde devredildiğinden kişisel malın kullanılmadığına yönelik kabul yerinde ise de.
Reşadiye'de bulunan 1308 ada 4 parsel sayılı taşınmaz tasfiyeye konu taşınmazın edinilmesinden önce 02.03.2006 tarihinde devredildiğinden taşınmazların devir-edinme tarihlerinin yakınlığı, öncelik-sonralık ilişkisi göz önünde bulundurulduğunda dava dışı Reşadiye'de bulunan 1308 ada 4 parsel sayılı taşınmaz satışından elde edilen paranın tasfiyeye konu taşınmazın alınmasında kullanıldığının kabulü gerekirken, hatalı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
O halde, Mahkemece, dava dışı Reşadiye'de bulunan 1308 ada 4 parsel sayılı taşınmazın devir tarihindeki değeri ile tasfiyeye konu 580 ada 32 parsel 6 nolu bağımsız bölümün edinme tarihinindeki değerleri konusunda uzman bilirkişilerce belirlenerek dava dışı evin satışından elde edilen paranın tasfiyeye konu taşınmazın bedelinin tamamını karşılayıp karşılamadığı tespit edilerek, tamamına yetmemesi halinde bakiye kısmın edinilmiş mallardan karşılandığı (TMK mad.
222/3) kabul edilerek talep hakkında bir karar verilmesi gerekir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2019/2614, K. 2019/7398, 11 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama