Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/3033 K.2019/8667

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 05.03.2019 tarihli ve 2016/4209 Esas, 2019/2268 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı üçüncü kişi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili,davalı üçüncü kişinin haciz yapılan işletmeyi dava dışı ... ...’den devraldığını beyan ettiğini, devre ilişkin ödemelerin haciz işleminden bir gün sonra yapıldığını, davalı üçüncü kişinin ... ...’in akrabası olduğunu ve uzun zamandır birlikte çalıştıklarını açıklayarak, üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili;davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu işyerinin borçlu ve ... ... tarafından işletilirken, işyerinin ... ...'e, ... ...'den de davalı üçüncü kişiye devrinin yapıldığı, devir işlemlerinin İİK’nin 44. maddesine göre beyan ve ilan edilmediği, Borçlar Kanunu’nun 202. maddesi uyarınca işletmeyi devir alanın işletmenin borçlarından dolayı 2 yıl süre ile sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 05.03.2019 tarihli ve 2016/4209 Esas, 2019/2268 Karar sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiş olup, davalı üçüncü kişi vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmamış olup haciz sırasında borçlu hazır olmadığı gibi, borçluya ait herhangi bir belge de bulunmamıştır.

Davalı üçüncü kişi, haciz yapılan işletmeyi dava dışı ... ...’den devraldığını beyan etmiş, aynı yerde 5.2.2014 tarihinde yapılan haciz sırasında hazır bulunan ... borçlu ile ortak olduklarını, borçlunun hissesini devrederek ayrıldığını beyan etmiştir.Dosya kapsamında yer alan yoklama fişlerine göre de, borçlu 8.7.2013 tarihinde haciz yapılan adresteki işletmeyi ... ...’e devrederek ayrılmış, 7.2.2014 tarihinde de üçüncü kişi faaliyete başlamıştır.

Dosyada yer alan vergi kayıtları ve tanık beyanlarına göre, borçlu ile üçüncü kişi arasında bağ kurulamamıştır.Bu durumda, mülkiyet karinesi davalı üçüncü kişi lehine olup, mülkiyet karinesinin aksinin davacı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Öte yandan, devredilen işletmede haciz yapılabilmesi, devrin muvaazalı olduğunun iddia ve ispat edilmesine bağlıdır. Muvazaa iddiasının bulunmaması halinde alacaklının, tasarrufun iptali davası açarak alacağına kavuşma imkanı bulunduğu gibi, TBK ve TTK hükümlerine göre açılacak davalarda da devri yargılama konusu yapabilir.

Ayrıca, İİK'nin 44.maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi işletmenin devrini sakatlamaz. Anılan hükmün yalnız cezai yaptırımı vardır. (İİK mad.337/a ) Aktiflerin devredenin malvarlığından çıkmamış kabul edilmesini, yani haczedilmesini sağlayacak tek yol, muvazaanın iddia ve ispat edilmesidir.

Bu bilgilere göre, temyize konu olayda davalı üçüncü kişi ile borçlu arasında danışıklı işlem olduğu net olarak ileri sürülmediği gibi, mevcut deliller de ispata yeterli görülmemiştir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmadığından, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, onanması nedeniyle, karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.