Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/3091 K.2019/6710

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 18.02.2019 tarihli ve 2018/2998 Esas, 2019/1566 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edeni ile davalının 114 ada 3 parselde kayıtlı 3 katlı bina ile 1512 parselde kayıtlı tarlanın ortak maliki olduklarını, müvekkili ile davalının boşandıklarını ve davalının dava konusu taşınmazları 1990 yılından beri kullandığını, tüm taleplerine rağmen davalının taraflarına herhangi bir ödeme yapmadığını, 1995-2000 yılları arası dönem için ecrimisil talepli dava açtıklarını ve davanın derdest olduğunu belirterek,

aralık 2000 ile bu dava tarihi olan temmuz 2003 arası dönem için tarlanın ecrimisil değeri olarak yıllık 5.000.000.000 TL ve binanın ecrimisil karşılığı olarak yıllık 1.500.000.000 TL olmak üzere toplam 16.750.000.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ve yargılama sırasında 1512 sayılı parsele ilişkin olarak taleplerini 13.303 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 114 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve 1512 parsel yönünden davanın kabulü ile 13.303 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiş.

3. Hukuk Dairesinin 03.02.2011 tarihli ve 2010/17777 Esas, 2011/1609 Karar sayılı ilamı ile, hükme esas alınan raporun denetime elverişli olmadığı soyut belirlemelerle düzenlendiği, dava dilekçesinde faiz istenmediği ıslah ile faiz istendiği gözetilerek ıslahla arttırılan kısım için ıslah tarihinden faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş ve davacı tarafın karar düzeltme talebi 3. Hukuk Dairesinin 01.12.2011 tarihli ve 2011/14138 Esas, 2011/19366 Karar sayılı ilamı ile kabul edilerek, bozma ilamının faizle ilgili bölümü kaldırılarak, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek yargılamaya devam edilmiş ve 114 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve 1512 parsel yönünden davanın kısmen kabulü ile.

4.838,41 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş ve Dairemizin 18.02.2019 tarihli ve 2018/2998 Esas, 2019/1566 Karar sayılı ilamı ile onanmış olup; davacı vekili ve davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinin ilgili bölümü;

“… III- Yargıtay’ın aşağıdaki kararları hakkında karar düzeltilmesi yoluna gidilemez;

Miktar veya değeri yüzelli milyon liradan az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin kararlar …” hükmünü içermektedir.

Yeniden değerleme oranları dikkate alındığında 2019 yılı itibari ile karar düzeltme sınırı miktar itibarıyla 19.680,00 TL'dir.

Dava değerinin karar düzeltme incelemesi için gereken 19.680,00 TL'den az olduğu gözetilerek karar düzeltme istemine ilişkin davacı vekili ve davalı vekilinin dilekçelerinin reddi gerekmiştir.