Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/3567 K.2021/3346

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, men'i müdahale talebinin kabulü ile davalının 53 ada 3 parsel, zemin kat (bodrumlu), 12 bağımsız bölüm numaralı depolu dükkana yaptığı haksız elatmanın önlenmesine, ecrimisil talebi yönünden kısmen kabulü ile 900,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilip, gerekçeli kararın davacılar vekiline 28.03.2016 tarihinde, davalı vekiline 28.03.2016 tarihinde tebliği üzerine,

hüküm davalı vekilince 06.04.2016 tarihli dilekçe ile temyiz olunmuş, Mahkemece 04.05.2016 tarihli temyiz harcı tamamlama muhtırası çıkarılarak muhtıra 09.05.2016 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiş, muhtırada verilen 7 günlük kesin sürede harcın tamamlanmaması üzerine Yerel Mahkemece 25.05.2016 tarihli ek karar ile davalı vekili tarafından temyiz harcı tamamlama muhtırasının tebliğine rağmen 7 günlük kesin süre içinde eksik temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekiline 02.06.2016 tarihinde, davacılar vekiline ise 09.06.2016 tarihinde tebliği üzerine, bu defa davalı vekilince 07.06.2016 tarihinde (süresinde) temyiz talebinde bulunulmuştur. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2014/266 Esas, 2016/22 Karar sayılı ilamı davanın men’i müdahale talebi yönünden kabulü ile, davalının 53 ada 3 parsel zemin kat (bodrumlu) 12 bağımsız bölüm numaralı depolu dükkana yaptığı haksız elatmanın önlenmesine, davanın ecrimisil talebi yönünden kısmen kabulü ile, 900,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş olup, Mahkemenin gerekçeli kararının davacılar vekiline 28.03.2016 tarihinde, davalı vekiline 28.03.2016 tarihinde tebliği üzerine,

hüküm davalı vekilince 06.04.2016 tarihli dilekçe ile temyiz olunmuş, Mahkemece 04.05.2016 tarihli temyiz harcı tamamlama muhtırası çıkarılarak muhtıra 09.05.2016 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiştir.

Muhtırada verilen 7 günlük kesin sürede harcın tamamlanmaması üzerine Yerel Mahkemece 25.05.2016 tarihli ek karar ile davalı vekili tarafından temyiz harcı tamamlama muhtırasının tebliğine rağmen 7 günlük kesin süre içinde eksik temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekiline 02.06.2016 tarihinde, davacılar vekiline ise 09.06.2016 tarihinde tebliği üzerine, bu defa davalı vekilince 07.06.2016 tarihli dilekçe ile ek kararın temyizi talebinde bulunulmuştur.