Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/4013 K.2021/3145

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, ... mevkii 953 ada 4 parselde kayıtlı bulunan 4.156 m2 lik arsanın 1294/18099 hissesi olan 280,14 m2 sinin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin bu yeri hızar atölyesi olarak kullandığını, davalının taşınmazı kamulaştırmamasına rağmen fiilen tamamına yol olarak el koyduğunu, Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/754 Esas sayılı dava dosyası ile kamulaştırmasız elatma nedeni ile tazminat davası açıldığını ve halen derdest olduğunu, bu nedenlerle ecrimisil bedeli olarak şimdilik, 300,00 TL.sinin, taşınmaza el koyma tarihinden itibaren kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiziyle birlikte,

davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında davalı ...’nın vefat etmesi üzerine varisleri davaya davalı taraf olarak eklenmişlerdir. Davacılar vekili 28.04.2015 tarihli talep arttırımı dilekçesi ile taleplerini 140.430,00. TL ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili süresinde olmayan cevap dilekçesi ile, davalı kurumun bir kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; "Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/738 Esas sayılı dosyası celp edilmiş olup, davacı tarafın dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazdaki hızar atölyesinin bina bedelinin ödendiğini belirtmek suretiyle zemin bedelinin tahsili için davanın açıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda karayolları tarafından bina bedeli ödenmiş olmakla artık davacıların hızar atölyesi olarak kullandığı ve bedeli ödenmiş olan bu binanın kullanılamamasından kaynaklı olarak ayrıca kira bedeli talep etmelerinin hukuken olanaklı olmadığı" gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar süresinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kamulaştırmasız el koymadan kaynaklanan ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacılar tarafından 18.11.2011 tarihinde kamulaştırmasız elatma nedeni ile tazminat davası olan Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2011/738 Esas, 2015/214 Karar sayılı dosyasında davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Davalı kurum dava konusu taşınmaza fiili elatma tarihinin 03.02.1998 tarihi olduğunu bildirmiştir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK mad.33). İddianın ileri sürülüş şekli, davaya dayanak olarak sunulan delillere göre davanın kamulaştırmasız el koymadan kaynaklanan ecrimisil istemine ilişkin olduğu açıktır. Somut olayda Mahkemece dava konusunun yanlış değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Davalıların Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/738 Esas sayılı dosyası ile açtıkları dava kamulaştırmasız elatma nedeni ile tazminat davası olduğu halde iş bu dava konusu olan ecrimisil istemi ile karıştırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu durumda Mahkemece; davacıların kamulaştırmasız elatma nedeni ile tazminat davasının açıldığı 18.11.2011 tarihine kadar ecrimisil talep edebilecekleri gözetilerek.

Yargıtay İçtihatlarına uygun şekilde bilirkişi raporu alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.