Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/4059 K.2021/3512

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve karşı dava bakımından reddine karar verilmiş olup hükmün davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı-karşı davalı; Sivas ili, Şarkışla ilçesi, 134 ada 13 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, 2006 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1.867,16 m2 yüzölçümlü arsa olarak tescil edilen taşınmazının eksik yazıldığını, 1952 yılından beri kendisine ait olan yolun 134 ada 30 parsele katıldığını, burasının iki tarlanın birleşim yolu olarak kullanıldığını belirterek, her iki parselin iptal edilip, yeniden ölçülerek sınırlarının belirlenmesini ve tapusunun oluşturulmasını talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı; mülkiyeti kendisine ait olan Sivas ili, Şarkışla ilçesi, 134 ada 30 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin daha önceden dava edildiğini, Kadastro Mahkemesinin 25/11/2008 tarihli ve 2006/243 Esas, 2008/210 Karar sayılı ilamıyla; dava konusu yerin kadastro tespitindeki sınırları, yüzölçümü ve niteliğiyle tamamının babasının mirasçıları adına tescil edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuş, karşı dava ile de; kendisine ait 30 parsele, karşı davalı tarafından duvar çekildiğini ve 50.93 m2 tecavüz edildiğini ileri sürerek müdahalenin meni ve kal talebinde bulunmuştur.

Mahkemece; dosyaya sunulan fotoğraflar, taraf beyanları ve ziraat bilirkişi raporuna göre; davacının dava konusu ettiği 134 ada 30 nolu parsel içerisinde kalan ve fen raporuna ekli krokide "a" harfi ile gösterilen 51,86 m2’lik kısmın fiili zeminde mevcut yol olarak kullanıldığı,

dava konusu edilen yerin ... mülkiyete konu olamayacak yerlerden olması nedeniyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla tescile tabi olamayacağı belirtilerek asıl davanın reddine, karşı dava yönünden ise davacı-karşı davalı tarafından inşa edilmiş olan duvar her ne kadar 134 ada 30 nolu parsel içerisinde kalsa da, krokide "a" harfi ile gösterilen 51,86 m2’lik kısmın fiili zeminde mevcut yol olarak kullanıldığı,

davacı-karşı davalıya ait 134 ada 13 nolu parsel ile davalı-karşı davacıya ait 134 ada 30 nolu parselin sınırını teşkil ettiği, mevcut duvardan itibaren 134 ada 13 nolu parsele doğru kalan ve krokide "a" harfi ile gösterilen kısmın kadastro çalışmaları sırasında davalı-karşı davacı adına kayıt ve tescilinin yolsuz tescil hükmünde olduğu, hukukun genel prensiplerinden kimsenin kendi kusuruna dayanarak hak iddia edemeyeceği ilkesine göre davalı-karşı davacının davasının somut ve haklı gerekçelere dayanmadığı kanaatiyle karşı davanın da reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava; kadastro öncesi nedenlere dayalı tapu iptal ve tescil, karşı dava ise el atmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 13 parselin davacıya, 30 parselin ise davalıya ait komşu parseller olduğu, 13 parselin kadastro tespitinin 19.10.2006 tarihinde, 30 parselin kadastro tespitinin ise kadastro tespitine itiraz davasının kesinleştiği 25.05.2010 tarihinde nihayete erdiği, davacının 13 parseli, 07.07.2010 tarihinde, davalının ise 30 parseli 06.04.2011 tarihinde satış suretiyle edindiği, davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacıya ait 30 parselin içerisine duvar çektiği, duvardan itibaren 13 parsele doğru 30 parsel içerisinde kalan 51,86 m2’lik bölümün kendi parseline ait olduğu iddiasında bulunduğu,

23.11.2015 tarihli ziraat teknikeri ... ... tarafından düzenlenmiş raporda; anılan bölümün yol olarak kullanıldığının tespit edildiği, ancak kadastro parseli incelendiğinde, burada herhangi bir yolun olmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz karşı davaya yöneliktir. Karşı dava ise mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istemlidir. Keşif sonucu alınan 25.11.2015 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokide; a harfi ile gösterilen kısmın 134 ada 30 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı, bu parselin ise halen 06.04.2011 tarihinde satış ile alınmak suretiyle davalı-karşı davacı ... adına kayıtlı olduğu sabit olduğuna göre; karşı dava yönünden kabul kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.