Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/4061 K.2020/5300

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, taraflar arasında yapılan protokol ile müşterek malik oldukları işhanlarına ait kiraların taraflar arasında eşit olarak paylaştırılacağını kararlaştırdıklarını, işhanını davalılardan Fahrettin’in kiraya verdiğini ve kiraları topladığını ancak 1992 yılından dava tarihine kadar müvekkillerine ödeme yapmadığını belirterek, ödenmeyen kira gelirlerinin payları oranında tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazların bulunduğu Tarlabaşı bölgesinin çok suç işlenen bir bölge olduğunu ve binanın uzun süre boş kalması nedeniyle işgal edildiğini, binanın işgal edilmesini engellemek için bekçi tutulduğunu ve bazı bölümlerin kiraya verildiğini, davacıların kullanabileceği bağımsız bölümler de bulunduğunu ancak davacıların taşınmazlarla hiç ilgilenmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacak isteğine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davalı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği halde, yargılama giderlerinin tamamının davalılardan ...’ya yükletilmesi ve reddedilen bölüm yönünden davalı taraf lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMUK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.