Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/4284 K.2019/9576

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 28.03.2019 tarihli ve 2018/3198 Esas, 2019/3433 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, çaplı taşınmaza elatma nedeniyle ecrimisil isteğine ilişkin olup, davacı tarafça 7237 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesi istenilmiş, Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairece 28.3.2019 tarihli ve 2018/3198 Esas, 2019/9576 Karar sayılı ilam ile karar onanmış, davacı vekilince kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri veya Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz veya karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise, o karar tarihi esas alınmalıdır.

Somut olayda, talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 28.3.2019 tarihli Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.

Bilindiği üzere, 2019 yılından itibaren değeri 19.680 TL' den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekir.