Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/4558 K.2019/8189

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, dava konusu taşınmazlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu banka hesabındaki para yönünden kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen davalı adına kayıtlı 319 ada 34 parseldeki 135 nolu bağımsız bölüm, 5581 parseldeki 16 nolu bağımsız bölüm ve 5191 parsel sayılı taşınmazların edinilmesine davacının çalışarak katkı sağladığını, ayrıca davalının ... Bankası ... Şubesindeki hesabında parası bulunduğunu açıklayarak, mal rejiminin tasfiyesi ile taşınmazların 1/2'sinin davacı adına tesciline, olmadığı takdirde bedellerinin 1/2'sinin davalıdan tahsiline, ayrıca banka hesabındaki paranın 1/2'sinin davacıya verilmesine karar verilmesini istemiş, harca esas değeri fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 80.000 TL göstermiş ve bu değer üzerinden peşin harç yatırarak dava açmış, harcını da tamamladığı 28.3.2016 tarihli dilekçe ile talebini 104.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin, davacının davasının kabulü ile dava konusu taşınmazların edinilmesine davacının gelirleriyle %30 oranında katkıda bulunduğu kanaatine varıldığından dava tarihi itibariyle 51.384,96 TL katkının ıslah tarihi olan 28/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tarafların evlilik birliği esnasında edindikleri döviz cinsinden paranın 1/2 oranında tasfiye edilerek 16.657,85 Euronun karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair ilk kararı, davalı vekilinin temyizi üzerine Daire’nin 18.12.2018 tarihli ve 2016/17898 Esas,

2018/20414 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin dava konusu taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile “ ...davada döviz cinsinden tahsile ilişkin bir talep olmadığı da dikkate alınarak, TMK'nin 229.maddesi ve dosya kapsamı karşısında eklenecek değer olarak tasfiyede dikkate alınması gereken 16.657,85 Euro'nun eldeki dosyanın karar tarihindeki (19.04.2016) döviz kuru karşılığı TL olarak hesaplanıp, taleple bağlılık kuralı da gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, talep dışına çıkılarak döviz cinsinden tahsile yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır. “ gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu edilen taşınmaz açısından katkı payı alacağına ilişkin mahkeme kararının Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 2016/17898 Esas-2018/20414 Karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verildiği anlaşılmakla taşınmaz açısından katkı payı alacağına ilişkin talep hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalının banka hesabındaki paraya ilişkin talebin kabulü ile,

bilirkişi tarafından hesaplanan davalı hesabındaki 16.657,85 Euronun 19.04.2016 tarihli ortala döviz kuru karşılığı 53.478,36 TL artık değere katılma alacağının tespiti ile 6100 sayılı HMK’nin 26.maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereğince 52.615,04 TL’nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davalı vekilinin yeniden hüküm kurulmasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, dava konusu edilen taşınmaz açısından katkı payı alacağına ilişkin mahkeme kararının Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 2016/17898 Esas, 2018/20414 Karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verildiği anlaşılmakla taşınmaz açısından katkı payı alacağına ilişkin talep hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmişse de; bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; dava mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.

Mahkemenin ilk kararı Dairece kısmen bozulduğundan ve dava konusu alacağın bölünmesi de söz konusu olmayıp alacak miktarı değiştiğinden, ayrıca bozma kapsamı dışında kalan hususlarda açıkça onama kararı bulunmadığından, bu haliyle kararın infazında tereddüt hasıl olacağından ve HGK kararları da bu yönde olduğundan mahkemece HMK'nin 297/2. maddesi gereği tüm talepler yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken taşınmazlar hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamıştır.