Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen mallara ilişkin olarak mal rejiminin tasfiyesi ile malların 1/2 hissesinin davacı adına tesciline, mümkün olmaması halinde 50.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar veirlmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, toplam 41.162,38 TL alacağın tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine; 15.10.2018 tarihli ek kararla gerekçeli kararda "20.11.2017" olarak yazılı olan dava tarihinin sehven yazıldığından '06.01.2010' olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Hüküm ve 15.10.2018 tarihli ek karar, davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Mahkemece, 14.06.2019 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığından reddine karar verilmiştir. 14.06.2019 tarihli ek kararda davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dairemizce davalı ...‘un kendi namına yapmış olduğu temyiz yönünden verilen 14.06.2019 tarihli ek karar incelendiğinde; davalıya dosya kapsamında gerekçeli karar, 15.10.2018 tarihli ek karar ve vekilinin istifa dilekçesinin aynı tebligatla tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Şöyle ki.
Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde ''Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.'', Avukatlık Kanunu'nun 41/1. maddesinde ''Belli bir işi takipten veya savunmadan isteği ile çekilen avukatın o işe ait vekalet görevi, durumu müvekkiline tebliğinden itibaren onbeş gün süre ile devam eder.'', HMK'nin 82/1. maddesinde de '' İstifa eden vekilin vekâlet görevi, istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam eder.'' hükümleri düzenlenmiştir.
Buna göre, davalı vekilinin vekillikten çekilme dilekçesinin tebliğinden itibaren iki hafta süreyle vekillik görevi devam ettiğinden, gerekçeli karar ve 15.10.2018 tarihli ek kararın davalı asile tebliği usulsüzdür. Bu nedenle davalının asıl kararın ve 15.10.2018 tarihli ek kararın temyizine ilişkin talebini süresinde yapmış olduğunun kabulü gerekmekle 14.06.2019 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi;
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine; açık maddi hata niteliğindeki dava tarihinin düzeltilmesinde de bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ve 15.10.2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.