Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/490 K.2020/4524

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin paydaşı olduğu 61 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalı kooperatif tarafından otopark olarak kullanıldığını belirterek, davalının elatmasının önlenmesine, taşınmazın eski hale getirilmesine ve son 5 yıl için 10.000,00 TL ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir. Davalı kooperatif adına davanın esasına ilişkin cevap dilekçesi verilmemiştir. ..., ... ve ... ayrı ayrı kooperatifi temsile yetkili olmadıklarını ve davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, her ne kadar müdahale edilen yer yol olarak gösterilmekte ise de, mahallinde yapılan keşif ve alınan teknik bilirkişi raporunda, kooperatifçe garaj olarak kullanılan yerin davacıya ait tapu kaydı kapsamında kaldığı, fiilen imar uygulamasının yapılıp taşınmazların şuyulandırılmadığı anlaşıldığından çap kaydına üstünlük tanındığı belirtilerek; men'i müdahale talebinin kabulüne, dava konusu 61 ada 10 parsel sayılı taşınmaza dosyada mevcut fen bilirkişisi...'in 17.04.2015 havale tarihli raporunda yeşil taralı olarak gösterilen 349,78 m2'lik alana yapılan müdahalenin men'ine;

ecrimisil isteminin kısmen kabulü ile davacı ... tapu kaydındaki 1/2 hissesi gözetilerek, 2009 yılı için 1.500,00 TL, 2010 yılı için 1.500,00 TL, 2011 yılı için 1.500,00 TL, 2012 yılı için 1.500,00 TL, 2013 yılı için 1.500,00 TL, 2014 yılı için 1.500,00 TL olmak üzere toplam 9.000,00 TL ecrimisilin her yılın dönem sonundan itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 61 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 2.736,56 m2 tarla niteliğinde olduğu ve davacı ...’ın 1/2 paylı malik bulunduğu, 17.04.2015 havale tarihli fen raporunda 61 ada 144 parsel sakinlerinin araç park yerine ulaşmak için kullandıkları yolun 349.78 m2'sinin dava konusu 61 ada 10 parsel içinde bulunduğu, araç park yerine ulaşmak için kullanılan bu yolun imar planında 06.01.2015 tarihinde yapılan değişikliğe göre yol ve park alanında kaldığı anlaşılmıştır.

1.Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince; öncelikle belirtmek gerekir ki; arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira paraları araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek resen emsal araştırılmalı, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayice göre belirlenir.

Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz tapuda her ne kadar tarla vasfında görünmekteyse de, asfalt dökülerek yol olarak kullanıldığı anlaşılan 349,78 m2 kısmın arsa niteliğinde olduğu ve ecrimisil hesabının az yukarıda belirtilen ilke ve usuller çerçevesinde kira geliri üzerinden yapılması gerektiği açıktır. Ne varki Mahkemece hükme esas alınan raporda Belediyece gönderilen otopark ücret tarifesi esas alınarak, otopark ücreti üzerinden ecrimisilin belirlendiği anlaşılmıştır. O halde; kira esasına göre ecrimisil bedeli belirlenmesi gerekirken, otopark ücretine göre belirlenen ecrimisile hükmedilmesi doğru değildir.