Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/549 K.2020/920

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin de ortak olduğu “... Tic. Koll.

Şti. ... ve Ortağı” şirketinin 11.02.1986 tarihinde kurulduğunu, şirket ana sözleşmesine göre davalı ... ile yarı yarıya hisse sahibi olduklarını, ortaklardan her birinin tek başına veya müştereken şirket adına tasarrufta bulunmaya yetkili olduklarını, dava konusu 9950 metrekare yüzölçümlü taşınmazın kollektif şirket tarafından davalı ...'a 03.10.2001 tarihli sözleşmeyle aylık 4.000 TL mazot karşılığında kiralandığını, kira sözleşmesinde yer almayan bir adet petrol tankeri ve bir adet otomatik araba yıkama makinesinin davalı tarafından kullanıldığı halde müvekkiline herhangi bir kullanım bedeli ödenmediğini,

ayrıca şirkete ait taşınmazdaki müştemilat üzerinde davadışı ...’ün işlettiği bir lokanta mevcut olduğunu, müvekkilinin bu lokantanın da kira gelirlerinden ve kullanım bedellerinden faydalanmadığını belirterek, davalının kullanma bedeli olarak ödemediği veyahut eksik ödediği yıllara ilişkin Aralık 2004 - Aralık 2009 dönemi için 9.000 TL ecrimisilin yasal faizi ile müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ... mirasçıları vekili, müvekkilinin kira sözleşmesine göre taşınmazdaki benzin istasyonunu kullandığını ve kollektif şirketin banka hesabına aylık 4.000 TL mazot karşılığı kira bedelini ödediğini, araba yıkama makinesinin ve ... plakalı tankerin akaryakıt istasyonunun demirbaşı olduğunu ve istasyonun bütün olarak kiralandığını, davadışı ...’ün işlettiği lokantanın kirasının 31.12.2007 tarihine kadar davalı tarafından toplanarak şirketin banka hesabına yatırıldığını, 01.01.2008 tarihinden itibaren şirkete kayyım olarak atanan ... tarafından toplandığını, lokantanın kira bedelinden kaynaklı ayrı bir alacak davası açıldığını ve eldeki davanın derdestlik nedeniyle reddi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir. 1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı vekilinin tüm davalı ... mirasçıları vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosyanın incelenmesinde, dava konusu edilen lokanta ile ilgili yapılmış olan kira sözleşmesinin tarafların ortağı olduğu kollektif şirket ile davadışı ... arasında yapılmış olduğu ve dosya içeriğine göre kira bedellerinin şirket hesabına ödenmekte olduğu anlaşılmaktadır.

İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/69 Esas sayılı dosyası incelendiğinde, davanın şirket ortağı olan ...’ın diğer şirket ortağı ...’a karşı açmış olduğu kira gelirleri ve primlerden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olduğu, davacının şirket ortağı davalıdan talep edebileceği herhangi bir alacağı bulunmadığı kanaatine varılarak davanın reddedildiği, ve davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince onanarak 19.11.2015 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Lokantanın kullanımına ilişkin olarak, kullanan ve kullandıran ilişkisi de gözetildiğinde davalıya husumet yöneltilemeyeceğinden lokantanın kullanımına karşılık davalıdan ecrimisil istenemeyeceğine göre, bu kısma yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi yanlıştır.