Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/581 K.2020/704

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.05.2018 tarihli ve 2017/218 Esas, 2018/243 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine ile ilk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, bu kez davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava dilekçesinde, ... Vakfı’nın son mütevellisi ...’ın kızı olduğunu belirterek, galleye ve tevliyete ehil evlat olduğunun tespitini, ayrıca Tunç ve Tuğçe’nin kendi evlatları olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının soy bağını ispatlaması ve vakfiyedeki şartları sağlaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Makemece yapılan yargılamanın sonunda, davanın kısmen kabulüne, davacının ... Vakfı’nın galleye ve tevliyete müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine, Tunç ve Tuğçe’nin evladı olduğunun tespiti talebinin reddine dair verilen karar hakkında davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince talebin esastan reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, tevliyete ve galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkindir.

Davacı, babası ...’ın dava konusu vakfın son mütevellisi olduğunu, kendisinden başka mirasçısının olmadığını belirterek hem galleye hem de tevliyete müstehak vakıf evladı olduğunun tespitini istemiş ise de, dava konusu ... Vakfı’nın vakfiyesi incelendiğinde; tevliyetin “...hayatta oldukça bana ait ola vefatımdan sonra tevliyeti mezkure damadım müteveffa ... Efendi’nin evladı zükurundan işbu hazırı bilmeclis ...

Efendiye ait ola anın dahi vefatından sonra evladı evlat ve evladının ekber ve erşedine ait ola, anın dahi nesli münkariz oldukta ... Efendi’nin diğer evladının batnen bade batnin evladı zükur ve inasımın ekber ve erşedine ait ola...” galle fazlasının ise; “... mezkur müteveffa damadım ...

Efendi evladları meyanında alesseviye taksim ve tevzi oluna.” şeklinde şartları belirtilmekle; tevliyetin, hayatta olduğu sürece vakfedenin kendisine ait olduğu, kendisi öldükten sonra damadı ... Efendi’nin oğlu ...’ye bırakıldığı, o öldükten sonra evlatlarından ekber ve erşed olanına, nesli tükenirse ... Efendi’nin diğer evlatları arasında batın şartı gözetilerek kız ve erkek evlatlarından ekber ve erşed olanına ait olduğu belirtilmiş, galle fazlasının ise, yalnız ...

Efendi evladlarına ait olduğu belirtilmiş, evladının evlatlarına kalacağı belirtilmediğinden ... Efendi’nin ilk batından sonraki evlatlarına galle fazlası düşmeyeceği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının babası ...’ın son mütevelli olması, Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi 1956/1000 Esas sayılı dosyada babasının tevliyete müstehak vakfı evladı olduğuna dair 15.07.1957 tarihinde kesinleşmiş mahkeme kararının bulunması karşısında, davacı, vakfedenle soybağını ispatladığından vakıf evladı olup, vakfiye şartlarına göre tevliyete ehil olduğuna dair mahkeme kararında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, yukarıda açıklanan vakfiye karşısında yerel mahkemece galle fazlasına ilişkin talebin reddi yerine vakfiye şartları gözetilmeyerek kabulüne karar verilmesi ve davalı vekilinin istinaf talebinin bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi doğru görülmemiştir.