Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/595 K.2019/1699

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulü ile 245.607,79 TL alacağın davalıdan tahsiline, davacı tarafın şirket hisseleriyle ilgili talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından yargılama giderleri yönünden, davalı vekili tarafından esasına yönelik temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... ...... vekili, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen dava dilekçesinde sayılan malvarlıkları nedeniyle 50.000,00 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiş, 30.04.2014 tarihli dilekçesi ile talep miktarını 245.607,79 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle, 245.607,79 TL alacağın davalıdan tahsiline, davacı tarafın şirket hisseleriyle ilgili talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından esasa yönelik, davacı vekili tarafından yargılama giderlerine yönelik temyiz edilmiştir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK mad. 33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; davacı tarafından yatırılan 763,80 TL başvurma ve peşin harcın yargılama giderlerinde dikkate alınmasına rağmen ıslah için yatırılan 3.452,00 TL harcın yargılama giderlerinin hesabında dikkate alınmadan karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.