Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/6030 K.2019/11469

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Fethiye İcra Hukuk Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/421 Esas, 2018/486 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararı miktar yönünden kesin nitelikte olduğundan reddine şeklinde hüküm kurulmuş, davacı vekilinin temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi daire kararı kesin olduğundan 30.09.2019 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı miktar yönünden kesin nitelikte bulunduğundan davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK’nin 352 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 30.09.2019 tarihli ek kararıyla, daire kararı kesin olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek kararın yine davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ve ek karara yöneltilen temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tüm belgeler okunup incelendi, işin gereği görüşülüp, düşünüldü.