Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/6121 K.2019/10957

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/593 Esas, 2019/183 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davalının itirazının kaldırılması ile kiralananın tahliyesine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı 01.02.2018 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 12.06.2018 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2018 yılı Haziran ayı kira alacağı 12.000 USD ile kira sözleşmesinin 3.maddesi uyarınca 1.203,16 USD vekalet ücretinin işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 18.06.2018 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalı borçlu 22.06.2018 tarihli itiraz dilekçesinde, borç iddiası imzaya olan kuşkuları dolayısıyla ve tahliye talebinin dayanağı borca itirazları nedeniyle tahliye şartlarının oluşmadığını, icra takibinin başlatıldığı İcra Müdürlüğünün yetkisiz olduğunu, icra takibindeki borcun tamamına, imzaya, faize ve tüm ferilerine açıkça itiraz ettiklerini bildirmiştir.

Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davalının icra dosyasında ayrıca ve açıkça dayanak adi kira sözleşmesindeki imzayı inkar ettiği, bu durumda davacının kira sözleşmesinin varlığını İİK'nin 269/b-1 maddesindeki belgelerden biriyle ispat edemediği, bu nedenle de İİK 269/b-5 maddesi gereğince genel mahkemelerde dava açması gerektiği anlaşıldığından itirazın kaldırılması ve tahliye talebinin reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince, borçlu tarafından yapılan itirazda borca itirazları ve imzaya olan kuşkusunu belirttiği, açıkça ve kesin olarak sözleşmedeki imzayı inkar etmediğinin anlaşıldığı, imzaya itiraz ediyoruz ibaresinin yeterli olmadığı, bu nedenle takibe konu kira sözleşmesini kabul etmiş sayılacağı, bu halde takip konusu borcu ödediğini ispat külfetinin davalı kiracıya ait olduğu,

ispat külfetini yerine getiremediğinden davanın kabulüne, mecurun tahliyesine karar verilmesi gerektiği halde yazılı olduğu şekilde davanın reddine yönelik mahkeme kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle HMK'nin 353/1-b/2. maddesi gereğince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davalının itirazının kaldırılması ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı alacaklının, 01.02.2018 başlangıç tarihli iki yıl süreli adi yazılı kira sözleşmesine istinaden başlattığı icra takibinde, davalı borçlu takibe itirazında “borç iddiası imzaya olan kuşkumuz dolayısıyla ve tahliye talebinin dayanağı borca itirazımız nedenleriyle tahliye şartları oluşmamıştır. ...Bununla birlikte süresi içerisinde, icra takibindeki borcun tamamına, imzaya, faize ve tüm ferilerine açıkça itiraz ediyoruz” diyerek takibe dayanak yapılan kira sözleşmesindeki imzaya itiraz etmiştir.

İİK'nin 269. maddesi gereğince yapılan takiplerde borçlu itirazında kira akdini ve varsa mukavelenamede kendisine izafe olunan imzayı reddettiği takdirde alacaklı; noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş bir mukavelenameye istinat ediyorsa merciden itirazın kaldırılmasını ve ihtar müddeti içinde paranın ödenmemesi sebebiyle kiralananın tahliyesini isteyebilir.

(İİK maddesi 269/b) Davalı borçlu itirazında taraflar arasındaki adi yazılı kira sözleşmesindeki imzasını inkar ettiğine göre uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden davanın reddine ve buna göre Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi doğru değildir.