Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/6128 K.2019/11269

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 10.06.2019 tarihli ve 2018/8177 Esas, 2019/5650 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı ... Genel Müdürlüğü, paydaşı oldukları 5508 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan 51/B kapı numaralı iş yerinin davalı şirket tarafından işgal edildiğini ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemiştir. Davalı şirket, taşınmazı dava dışı vakıftan kiraladıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairece " ... Mahkemece, davacının bozmadan sonraki ıslah talebi de gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava 1086 sayılı HUMK'un yürürlükte olduğu 25.10.2007 tarihinde dava değeri 20.000 TL gösterilerek açılmış olup söz konusu usul kanununda belirsiz alacak davası türü tanımlanmamıştır.

Başka bir anlatımla, davanın açıldığı tarihte Türk Hukuk Sisteminde belirsiz alacak davası şeklinde bir dava türü bulunmamaktaydı. Davacılar vekili, dava dilekçesinde dava değerini 20.000 TL olarak göstermiş, Yargıtay bozma ilamından sonra 10.09.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 89.304,80 TL olarak yükseltmiş, Mahkemece de ıslah talebi ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

HMK'nin 177. maddesine göre ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilirse de. 04.02.1948 tarihli ve 1944/10 Esas, 1948/3 Karar sayılı ve 06.05.2016 tarihli ve 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları, bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağına ilişkindir. İçtihadı Birleştirme Kararları, adeta kanun hükmünde olup, ilke kararlarıdır ve benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlar (Yarg. Kan. Mad.

45/5). Durum böyle iken, Mahkemece az yukarıda açıklanan İçtihadı Birleştirme Kararı göz önüne alınmadan bozma sonrası yapılan ıslahla arttırılan miktarı da kapsar şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılması gereken; dava dilekçesindeki talep miktarı ve davalının tevdi mahalline ödediği bedel gözetilerek ecrimisil ve faiz hesabı yapılarak karar vermek olmalıdır ... " gerekçesiyle bozulmuş, davacı kurum vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu, 5508 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 886/1068 pay ile ... Vakfı, 182/1068 pay ile de Hazine adına kayıtlı olduğu, davacı kurumun, 25.10.2007 tarihli dava dilekçesi ile şimdilik 20.000 TL ecrimisil isteğinde bulunduktan sonra 06.01.2009 havale tarihli dilekçesi ile talebini ıslah ederek 89.304 TL'ye çıkarttığı, 17.07.2009 havale tarihli dilekçeleri ile de taleplerini yineledikleri, dosya içeriğinde ıslah harcı bulunmadığı ancak Mahkemece verilen 30.04.2013 tarihli ilk kararda ıslah talebinin de kabul edilerek sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı kurumun, dava dilekçesi ile 20.000 TL ecrimisil istedikten sonra iki ayrı dilekçe ile Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 25.11.2013 tarihli ve 2013/12609 Esas, 2013/16566 Karar sayılı bozma ilamından önce ıslah talebinde bulundukları, Mahkemece de ıslah talebi kabül edilerek karar verildiği açıktır.

Hal böyle olunca, davacı kurumun bozma kararından önce ıslah talep ettiği ve Mahkemenin de ıslahı kabul ettiği bu suretle ıslahın süresinde yapıldığı gözetilerek Yerel Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gererkirken bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi doğru olmadığından davacı kurum vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairenin 10.06.2019 tarihli ve 2018/8177 Esas, 2019/5650 Karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırılmasına, Mahkemenin 26.02.2015 tarihli ve 2014/199 Esas, 2015/87 Karar sayılı kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.