Davacı vekili; dava konusu 2. mıntıka 719 parsel sayılı taşınmazı satın aldığı 1953 yılından beri kullandığını tapuda ölü şahıs adına kayıtlı olduğundan bahisle TMK’nin 713/2. maddesi gereğince tapunun iptali ile adına tescilini talep etmiştir.
Davalı Hazine ve Belediye vekilleri; davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; ilk kararda davalılar Hazine ve Belediye yönünden davanın reddine, davanın dahili davalılar ... veresesi yönünden kabulü ile 719 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.09.2009 tarihli ve 2009/3089 Esas, 2009/4379 Karar sayılı ilamı ile taraf teşkili yönünden bozulmuştur.
Bozma üzerine Mahkemece usulüne uygun taraf teşkili sağlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından hüküm temyiz edilmişse de Dairemizce davacı ...’ın karardan önce vefat ettiği tespit edilmiş olup 25.03.2019 tarihinde geri çevirme yapılarak davacının mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğ edilmesine karar verilmiştir.
Gerekçeli kararın davacı mirasçılarına tebliğ edilmesi sonrası davacının mirasçılarından ... bizzat, ... ise vekili aracılığıyla kararı temyiz etmiştir. Mahkemece 25.06.2019 tarihinde her iki davacı mirasçısı için ayrı ayrı temyiz başvuru dilekçesi süresinde olmadığından reddine karar verilmiştir. Bu ret kararları davacı mirasçıları ... tarafından bizzat, ... tarafından ise vekili aracılığıyla süresinde ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Dava; TMK'nin 713/2. maddesindeki ölüm hukuki sebebine dayalı tapu iptal ve tescile ilişkindir.
Bilindiği üzere. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde.
“Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.
İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”, yine aynı Kanunun 21/2. maddesinde ise “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup muhtap o adreste hiç oturmamışsa veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresine ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.
İhtarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır.” hükmü düzenlenmiştir. Bu hüküm doğrultusunda davacı mirasçıları ... ve ...’ya yapılan gerekçeli karar tebliğleri usulüne uygun değildir.
Bu nedenle davacı mirasçılarının temyiz taleplerinin süresinde olduğunun kabulü ile 25.06.2019 tarihli ve 2010/226 Esas, 2014/128 Karar sayılı davacı mirasçıları ... ve ... için ayrı ayrı verilmiş temyiz dilekçelerinin süresinde olmadığından reddine ilişkin ek kararların kaldırılması gerekmiştir.
Mahkemenin 11.02.2014 tarihli ve 2010/226 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararına ilişkin davacı mirasçıları ...’ın bizzat ve ...’nın ise vekil aracılığıyla yaptığı temyiz itirazlarına gelince; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve Mahkemece belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA; taraflarca HUMK’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı mirasçısı ...'ya iadesine, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.