Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/6139 K.2019/11456

Dairemize ait 12.06.2019 tarihli ve 2016/2895 Esas, 2019/5857 Karar sayılı geri çevirme kararının 1, 2, 3 ve 4 nolu bentlerinde belirtilen davalılara usulüne uygun tebliğlerin yapılarak bunlara ilişkin tebligat parçalarının dosyaya eklenmesinin istendiği; geri çevirme kararının 4 nolu bendinde ifade edilen davalılara tebliğler yapılmış ise de 1, 2 ve 3 nolu bentlerdeki davalılara gerekçeli karar tebliğlerinin yapılmadığı, bu şekilde geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından, bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

1. Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a yapılan karar tebliğleri, doğrudan doğruya mernis adresine TK'nin 21/2. maddesi hükmüne göre yapılmış olup, yerleşik Yargıtay kararları ve uygulama doğrultusunda bilinen son adresi mernis adresi dahi olsa mernis şerhi konulmaksızın bu adrese önce normal tebligatların yapılması, tebligatların yapılamayıp iade edilmesi halinde ise mernis adresi olan bu yere mernis şerhi konulmak suretiyle TK'nin 21/2. maddesi hükmü gereği tebligat yapılması gerekmektedir.

O halde; yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan ve isimleri belirtilen davalılara gerekçeli karar tebliğlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde gerekçeli kararın tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun tebliğlerden sonra temyiz süresinin beklenilmesi,

2. Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yapılan tebligatın iade edildiği, sonrasında ise Tebligat Kanunu 35. maddeye göre ilgili şahıslara tebligatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10.maddesinde tebligatın, muhatabın bilinen en son adresine yapılacağı belirtilmiş, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile eklenen aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ise “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü getirilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 1. fıkrasına göre. "Kendisine veya adresine Kanun'un gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur.

Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 11.01.2011 tarih ve 6099 Sayılı Kanun'un 9.maddesi ile değişik Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinin 2. fıkrasında "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır" düzenlemesi yer almaktadır.

Söz konusu maddeye göre, tebligat yapılabilmesi muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmaması şartına bağlanmıştır. Adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilmesi halinde 6099 Sayılı Kanun ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince tebligat yapılacaktır.

Somut olay yukarıda verilen kanun maddeleri kapsamında değerlendirildiğinde, adres kayıt sistemindeki adresi araştırılmadan iade adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükümlerine de uymayan şekilde usulsüz tebligat yapıldığı anlaşılmıştır

Açıklanan bu sebeplerle bahsi geçen davalılara gerekçeli karar tebligatının usulüne uygun olarak yukarıda ifade edilen 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun bir biçimde tebliğ edilerek bu noksanlığın yerine getirilmesi, temyiz süresinin beklenmesi.