Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2019/6670 K.2021/4772

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Adana 6. Aile Mahkemesinin 18.04.2018 tarihli ve 2018/69 Esas, 2018/356 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, ...'nin evlat edinilmesinde babanın rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince istinaf edilmiş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, bu son karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, küçüklerin gelecekte evlat edindirme hizmetlerinden yararlandırılacağı ileri sürülerek TMK’nın 311. maddesindeki sebepler ile anne ve babanın evlat edinmede rızasının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Re'sen UYAP ortamında yapılan araştırma neticesinde; ... T.C. kimlik numaralı ...in güncel nüfus kaydında, Mersin 4. Aile Mahkemesinin 2018/254 Esas, 2019/887 Karar sayılı, 24.02.2020 kesinleşme tarihli kararıyla evlat edinildiği bilgisinin bulunduğu anlaşıldığından; davanın konusu kalmamıştır. Bu sebeple, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, konusu kalmayan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir